HomeTagsวิ่งสุดใจไปคว้าเดือน

Tag: วิ่งสุดใจไปคว้าเดือน

spot_imgspot_img

วิ่งสุดใจ บทที่ 2 : อาถรรพ์ลู่วิ่งที่ 4

แสงแดดอุ่นๆ ยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามาแยงตาผม ปลุกให้ตื่นจากความฝันที่ยังค้างคา... ในฝันนั้น ผมกำลังวิ่งอยู่บนลู่วิ่งที่ทอดยาวไม่มีที่สิ้นสุด แต่ปลายทางไม่ใช่เส้นชัย กลับเป็นแผ่นหลังกว้างของใครบางคนที่สวมเสื้อเชิ้ตตัวโคร่ง ผมพยายามวิ่งไล่ตามเท่าไหร่ ก็คว้าได้เพียงความว่างเปล่า "ไอ้ดีน! ตื่นโว้ย! สายแล้วมึง!" เสียงตะโกนโหวกเหวกพร้อมแรงเขย่าที่หัวไหล่กระชากผมกลับสู่โลกความจริง ผมลืมตาขึ้นมาเจอกับหน้าตี๋ๆ ที่ใส่แว่นตากรอบหนาเตอะยื่นเข้ามาใกล้จนแทบจะจูบกัน 'แซม' รูมเมทของผม และเป็นประธานชมรมคนรักเรื่องลี้ลับ (ที่มีสมาชิกอยู่แค่ 3 คนทั้งมหาลัย) กำลังทำหน้าตื่นตระหนกเหมือนเพิ่งเห็นมนุษย์ต่างดาวบุกโลก "อะไรของมึงเนี่ยแซม วันนี้วันเสาร์ กูไม่มีเรียนเช้า" ผมบ่นงึมงำ พลิกตัวหนีแสงแดด "ไม่ได้จะปลุกไปเรียน! แต่จะปลุกมาดูนี่!" แซมยัดหน้าจอมือถือกระแทกตาผม...

วิ่งสุดใจ บทที่ 1 ฟาวล์ตั้งแต่เริ่ม (The False Start)

เสียงรองเท้าตะปูบดขยี้ลงบนพื้นยางสังเคราะห์สีส้มอิฐดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ... ...ตึก... ตึก... ตึก... ท่ามกลางความเงียบสงัดของมหาวิทยาลัยในเวลาห้าทุ่มกว่า เสียงลมหายใจหอบถี่ของผมดูจะดังก้องกว่าปกติ ผมชื่อ 'ดีน' นักศึกษาปี 3 คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา และเจ้าของฉายา 'หุ่นยนต์วิ่ง' ที่เพื่อนๆ ในชมรมตั้งให้ ไม่ใช่เพราะผมเก่งเหมือนเครื่องจักร แต่เพราะผมไม่ค่อยพูด และดูเหมือนจะตั้งโปรแกรมชีวิตไว้แค่ ตื่น-เรียน-ซ้อม-นอน วนเวียนอยู่แค่นี้ คืนนี้อากาศอ้าวผิดปกติ กลิ่นไอดินลอยคลุ้งขึ้นมาจากพื้นหญ้ากลางสนาม เป็นสัญญาณเตือนว่าฝนอาจจะตกในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า แสงไฟสปอตไลต์รอบสนามดับไปนานแล้ว เหลือเพียงแสงจันทร์สีนวลที่สาดส่องลงมากระทบเลนวิ่ง ทำให้เห็นฝุ่นละอองเล็กๆ ลอยคว้างอยู่ในอากาศ ผมหยุดวิ่งที่ระยะ 100...

วิ่งสุดใจไปคว้าเดือน (จบแล้ว)

วิ่งสุดใจไปคว้าเดือน เรื่องราวของหนุ่มน้อยนักวิ่งและเดือนสุดหล่อของมหาวิทยาลัย ทั้งคู่มาเจอกันโดยบังเอิญ และร่วมกันค้นพบทั้งความรักและความลับอันน่าตื่นเต้นของมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ

Subscribe

- Never miss a story with notifications

- Gain full access to our premium content

- Browse free from up to 5 devices at once

Must read

spot_img