Tag: Cover

ในสนามซอฟต์บอลที่มีระยะห่างจากเนินพิทเชอร์ถึงโฮมเพลทเพียง 14 เมตร ลูกบอลที่ถูกขว้างออกไปใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาทีในการตัดสินแพ้ชนะ... แต่สำหรับเรื่องราวของ "แมง" และ "น้ำเหนือ" ความรักของพวกเขาใช้เวลาเดินทางนานกว่านั้น เรื่องราวนี้ไม่ใช่แค่บันทึกการแข่งขันของนักกีฬาหนุ่มสองคน แต่มันคือบันทึกการเติบโตของหัวใจ ระหว่าง "พิทเชอร์" ผู้เย็นชาและปากร้ายที่สร้างกำแพงล้อมรอบตัวเอง กับ "ชอร์ตสต็อป" มือใหม่จอมซุ่มซ่ามที่ค่อยๆ ก้าวข้ามกำแพงนั้นเข้ามาด้วยความใสซื่อและความพยายาม เราจะได้เห็นว่า กีฬากับความรักมีจุดร่วมที่เหมือนกัน คือต้องอาศัย "ความเชื่อใจ" หากพิทเชอร์ไม่เชื่อใจคนข้างหลัง เขาก็ไม่กล้าขว้างลูก หากคนรักไม่เชื่อใจกัน ก็ไม่อาจประคองความสัมพันธ์ไปจนถึงฝั่งฝัน ขอเชิญผู้อ่านร่วมลงสนามไปสัมผัสฝุ่นดินแดง...

บทนำ : ลางร้ายปลายน้ำ พุทธศักราช ๒๔xx (ช่วงต้นรัชกาลที่ ๖) ณ ท่าเรือปากเพรียว จังหวัดสระบุรี สายลมร้อนอบอ้าวพัดกรรโชกมาตามลำน้ำป่าสัก หอบเอากลิ่นดินแห้งแล้งและกลิ่นควันไฟจากการเผาป่าลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณ แสงตะวันยามบ่ายคล้อยเริ่มทอแสงเป็นสีส้มแก่ อาบไล้ผิวน้ำที่ไหลเชี่ยวกรากให้ดูราวกับสายเลือดที่กำลังสูบฉีด "กลับเถอะขอรับคุณพุ่ม! ข้าไหว้ล่ะ เชื่อข้าเถอะ ที่นั่นมันไม่ใช่ที่เที่ยวเล่นสำหรับผู้ดีตีนแดงๆ อย่างพวกท่าน!" เสียงร้องโวยวายของ ผู้ใหญ่บ้าน ดังแข่งกับเสียงน้ำ เขาเป็นชายชราผิวเกรียมแดดที่ยืนขวางทางลงเรือด้วยท่าทีตื่นตระหนก มือไม้สั่นเทาชี้กราดไปทางทิศเหนือ ทิศที่ทิวเขาดงพญาไฟตั้งตระหง่านเสียดฟ้า ซ่อนตัวอยู่ในม่านหมอกสีทึม "ผู้ใหญ่ก็พูดเกินไป" คุณพุ่ม ชายหนุ่มร่างโปร่งบางในชุดเสื้อราชปะแตนสีครีมสะอาดตา...

แนว: โรแมนติกคอมเมดี้ / มหาวิทยาลัย / Feel Good แนะนำตัวละคร พระเอก: "กระทิง"ประวัติ: หนุ่มน้อยชาวเผ่าวัย 19 ปี รูปร่างสูงใหญ่กำยำ ผิวสีน้ำผึ้ง แข็งแรงมาก (ปีนระเบียงหอพักคล่องกว่าขึ้นลิฟต์)นิสัย: ซื่อ (บื้อ) ตาใส ขี้สงสัย พลังงานล้นเหลือ มองทุกอย่างในเมืองเป็นเรื่องน่าตื่นเต้น (และน่ากลัว) จริงใจสุดๆ คิดอะไรก็พูดอย่างนั้นเอกลักษณ์:...

จุดเริ่มต้น: บาร์โฮสเที่ยงคืน ในวันที่ริวรู้สึกโดดเดี่ยวและสิ้นหวังถึงขีดสุด เขาได้รับนามบัตรประหลาดสีดำสนิท ชวนให้ไปที่ "The Limbo" บาร์โฮสลึกลับที่เปิดรับลูกค้าเฉพาะเที่ยงคืนถึงตีสาม ที่นั่นไม่ได้ขายเซ็กส์ แต่ขาย "ไออุ่นจากความตาย" โฮสต์ทุกคนคือวิญญาณชายหนุ่มรูปงามที่ยังไม่ไปผุดไปเกิด 🍸 ริวตัดสินใจซื้อบริการ "เพื่อนคุย" และได้พบกับ กานต์ โฮสต์หนุ่มอันดับหนึ่งที่มีรอยยิ้มเศร้าสร้อย กานต์ไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าการนั่งฟังริวระบายความในใจ และโอบกอดริวไว้ในอ้อมแขนที่เย็นเยียบทว่าทำให้ริวรู้สึกปลอดภัยที่สุดในรอบปี ความสัมพันธ์ของทั้งคู่พัฒนาขึ้นในความมืดมิดของบาร์ ริวเริ่มตกหลุมรักวิญญาณตนนี้

๓๑ พฤษภาคม ๒๕๖๙ เข็มนาฬิกาบนผนังห้องยังคงทำหน้าที่ของมันอย่างซื่อสัตย์พอๆ กับความทรงจำของผมที่มักจะย้อนกลับไปหยุดอยู่ที่เดิมเสมอ... วันนี้ผมได้รับซองจดหมายสีครีมกลิ่นหอมอ่อนๆ มันไม่ใช่จดหมายรัก แต่มันคือ ‘จุดสิ้นสุด’ ของความหวังที่ผมต่อลมหายใจให้มันมาตลอดสิบปี บนการ์ดแต่งงานนั้นมีชื่อของ "จิณณ์" พิมพ์คู่กับใครอีกคนที่ผมไม่รู้จัก แต่เธอก็ดูช่างเหมาะสมกับเขาเหลือเกิน ผมหยิบไดอารี่เล่มเก่าที่หน้ากระดาษเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลืองนวลขึ้นมาเปิดอีกครั้ง หน้าแรกของมันถูกเขียนไว้เมื่อเจ็ดปีก่อน ในวันที่เด็กชายแว่นหนาเตอะคนหนึ่งตัดสินใจจะ "เปลี่ยนตัวเอง" เพื่อใครบางคน ✍️ บันทึกหน้าที่ ๑: วันที่โลกหมุนรอบลูกบาสสีส้ม ถ้าถามว่าความรักมีหน้าตาเป็นอย่างไร สำหรับคนอื่นอาจเป็นดอกกุหลาบหรือหัวใจ แต่สำหรับผม ความรักมีหน้าตาเหมือนเด็กผู้ชายมัธยมสี่ที่ชอบใส่เสื้อกล้ามบาสเกตบอลเบอร์ ๑๔ และมีรอยยิ้มที่สว่างกว่าสปอร์ตไลท์ในโรงยิมเสียอีก ผมจำได้ดี......

วิ่งสุดใจไปคว้าเดือน เรื่องราวของหนุ่มน้อยนักวิ่งและเดือนสุดหล่อของมหาวิทยาลัย ทั้งคู่มาเจอกันโดยบังเอิญ และร่วมกันค้นพบทั้งความรักและความลับอันน่าตื่นเต้นของมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ