admin

ทางต้นสังกัดของ "ไบร์ท วชิรวิชญ์" ได้ออกแถลงการณ์อย่างเป็นทางการเพื่อปกป้องสิทธิ์ของศิลปิน ดังนี้ครับ: 🐝 เหตุการณ์: มีบุคคลหลายรายเผยแพร่ข้อความและแสดงความคิดเห็นบนสื่อสังคมออนไลน์ในลักษณะล้อเลียน วิพากษ์วิจารณ์ด้วยถ้อยคำที่ไม่เหมาะสม รวมถึงการกล่าวหาใส่ร้ายที่ทำให้เกิดความเข้าใจผิด 🐝 ผลกระทบ: การกระทำดังกล่าวส่งผลกระทบต่อชื่อเสียง สิทธิ และภาพลักษณ์ของ "ไบร์ท วชิรวิชญ์" รวมถึงสร้างความเสียหายต่อศิลปินเป็นอย่างมาก 🐝 การดำเนินการ: บริษัทฯ ได้พิจารณาข้อเท็จจริงและผลกระทบแล้ว และยืนยันว่าจะ ดำเนินการตามกระบวนการทางกฎหมาย กับผู้ที่เกี่ยวข้องทุกรายอย่างเคร่งครัดและถึงที่สุดครับ

หลังจากผ่านศึกงูเขียวและบ่อโคลนมาได้หนึ่งวัน เจนนี่ก็ต้องตื่นมาพบกับความจริงที่ว่า ชีวิตนางเอกบ้านนามันไม่มีวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ เช้านี้ แม่บัวลอยปลุกเธอด้วยการใช้เท้าเขี่ยเบาๆ (จริงๆ ก็ไม่เบา) ที่ปลายมุ้ง พร้อมคำสั่งสายฟ้าฟาด “ลุก! อาบน้ำแต่งตัว วันนี้วันพระใหญ่ ชาวบ้านเขาจะไปช่วยกันเตรียมงานวัดที่ศาลา ไอ้จ้อย... เอ้ย เจนนี่ มึงต้องไปช่วยงานจะได้ล้างซวย!” เจนนี่งัวเงียลุกขึ้นมาด้วยสภาพซอมบี้ “งานวัด? โอ๊ยแม่... งานวัดมันก็มีแค่ปาโป่งกับชิงช้าสวรรค์สนิมเขรอะไม่ใช่เหรอ? ให้หนูไปทำอะไร ไปยืนเป็นตุ๊กตาปาเป้าเหรอ?” “ปากดี! เขาจะจัดประกวด ‘ธิดาจำแลงบ้านหนองหมาว้อ’ ปีนี้จัดใหญ่ ผู้ว่าฯ...

บรรยากาศโรแมนติกกลางทุ่งนาถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง ไม่ใช่แค่เพราะเสียงโวยวายของพ่อสมหมายเรื่องแกงหน่อไม้หก แต่เป็นเพราะเสียงรถมอเตอร์ไซค์แต่งท่อดัง แว้นนนนนน! ที่แผดเสียงแสบแก้วหูพุ่งตรงเข้ามาทางคันนา เจนนี่ยังคงเกาะแขนพี่เข้มไว้แน่น (เพื่อความทรงตัว... และเพื่อความฟิน) เธอหันไปมองต้นเสียงที่กำลังบิดมอเตอร์ไซค์ฮอนด้าเวฟสีชมพูสะท้อนแสงเข้ามาจอดเทียบท่าอย่างโฉบเฉี่ยว ฝุ่นตลบจนเจนนี่ต้องยกมือปิดจมูก “แค่กๆ! โอ๊ย! ใครมันขับรถประชดนรกขนาดนี้เนี่ย!” ฝุ่นจางลง เผยให้เห็นร่างของผู้มาใหม่ หญิงสาวร่างเล็ก ผิวขาวจั๊วะ (แบบที่ดูก็รู้ว่าผ่านการพอกครีมกวนเองมาอย่างโชกโชน) สวมเสื้อยืดรัดรูปสีเขียวนีออนที่สกรีนคำว่า 'GUCCI' ตัวใหญ่เบ้อเริ่มเทิ่ม ใส่กางเกงยีนส์ขาสั้นจุ๊ดจู๋โชว์ต้นขาขาวๆ ที่มีรอยท่อไอเสียนาบเล็กน้อย ใบหน้าพอกแป้งหนาเตอะ ปากทาลิปสติกสีส้มอิฐ ขอบตาเขียนอายไลเนอร์หนาเป็นปีกแมลงทับ ผมยาวตรงถูกหนีบมาจนลีบแบน หล่อนตวัดขาลงจากรถ สะบัดผมหนึ่งที...

“เอ้ก อี เอ้ก เอ๊กกกกกกกกก!” เสียงขันของไก่แจ้ตัวผู้ที่ชื่อ “ไอ้สร้อย” ดังแทรกทะลุผ่านมุ้งสีฟ้าเก่าคร่ำครึเข้ามากระแทกโสตประสาทของเจนนี่อย่างจัง มันไม่ได้ขันแค่ครั้งเดียว แต่มันขันแบบ Non-stop เหมือนกำลังแร็ปแบทเทิลกับไก่ข้างบ้านเพื่อชิงความเป็นเจ้าถิ่น เจนนี่ผงกศีรษะที่หนักอึ้งขึ้นมาจากหมอนขิดแข็งโป๊ก ผมเผ้าที่เมื่อวานยังเซตเป็นลอนสวยงาม วันนี้ชี้ฟูไม่ต่างจากรังนกกระจอก เธอกวาดตามองหานาฬิกาดิจิทัลหัวเตียง... ไม่มี มีแต่แสงแดดสีส้มแสดที่ลอดผ่านช่องลมเข้ามาแยงตา “กี่โมงแล้วเนี่ย...” เธอควานหาโทรศัพท์มือถือมากดดูหน้าจอ 05:45 น. “ตีห้าสี่สิบห้า! โอ๊ยยยยย นี่มันเวลาที่ฉันเพิ่งจะออกจากผับเองนะ!” เจนนี่โอดครวญ พลิกตัวเอาหมอนปิดหู หวังจะหนีความจริงอันโหดร้ายเพื่อนอนต่อ ปัง! ปัง! ปัง! เสียงเคาะประตูไม้ดังสนั่นหวั่นไหว...

สภาพของเจนนี่ตอนนี้ ดูไม่ต่างอะไรกับลูกหมาตกน้ำที่เพิ่งไปคลุกโคลนดูดมา พ่อสมหมายยืนเกาหัวแกรกๆ มองลูกชาย... เอ้ย ลูกสาวที่นั่งจุ้มปุ๊กอยู่ข้างโอ่งมังกรหน้าบ้าน มือข้างหนึ่งถือขันน้ำพลาสติกสีแดง อีกมือถูโคลนออกจากขาเรียวงามที่ตอนนี้ลายพร้อยไปด้วยจ้ำเลือดจากการโดนยุงกัด "เอ้า... ล้างเข้าไป ขัดเข้าไป อย่าให้ดินมันติดเข้าบ้านเด้อมึง" แม่บัวลอยสั่งเสียงเขียว ยืนกอดอกคุมเชิงอยู่บนบันไดขั้นแรก "แล้วนั่นหอบอะไรมาเยอะแยะ จะย้ายหนีหนี้มาหรือไง?" เจนนี่สะดุ้งเฮือก คำพูดแม่แทงใจดำอย่างกับมีตาทิพย์ แต่ระดับเจนนี่แล้ว สกิลการแถต้องเป็นเลิศ "หนีหนี้อะไรกันคะคุณแม่ขา! นี่เขาเรียกว่า... 'พักร้อน' ค่ะ พักร้อน! เจนนี่ทำงานหนักจนร่างจะพัง เลยอยากกลับมาสูดอากาศบริสุทธิ์สักเดือนสองเดือน" เธอโกหกคำโต...

เสียงเครื่องยนต์รถบัสสีส้มคันเก่าคำรามครืดคราดเหมือนคนเป็นวัณโรคระยะสุดท้าย มันสั่นสะเทือนไปทุกอณูขุมขนจนขนตาปลอมเบอร์หนาเตอะที่ติดมาตั้งแต่หมอชิตแทบจะหลุดร่วงลงมากองรวมกับแป้งพัฟบนแก้ม “เจนนี่” หรือที่คนแถวนี้เคยรู้จักในชื่อ “ไอ้จ้อย” ถอนหายใจเฮือกใหญ่ พลางขยับแว่นกันแดดทรง Cat Eye สีดำสนิทให้เข้าที่ นางพยายามนั่งหลังตรงเชิดหน้ามองออกไปนอกหน้าต่างที่มีฝุ่นเกาะหนาเตอะ ทิวทัศน์ตึกสูงระฟ้าของกรุงเทพฯ หายไปนานแล้ว แทนที่ด้วยทุ่งนาสีเขียวสลับน้ำตาลที่ดูเวิ้งว้างสุดลูกหูลูกตา “โอ๊ย... ร้อนเหมือนซ้อมตกนรก” เจนนี่บ่นพึมพำ พลางหยิบพัดขนนกสีชมพูบานเย็นขึ้นมาโบกสะบัดใส่หน้าตัวเองอย่างเอาเป็นเอาตาย เหงื่อเม็ดโป้งเริ่มซึมออกมาตามไรผมที่ถูกเซตทรงมาอย่างดี วันนี้เธอจัดเต็มด้วยชุดเดรสลายดอกไม้สีสด (แบรนด์เนม... ก๊อปเกรดเอจากประตูน้ำ) ผ่าข้างสูงปรี๊ดโชว์ขาเรียวที่ผ่านการแว็กซ์มาอย่างเนียนกริบ สวมทับด้วยเสื้อคลุมผ้าชีฟองพริ้วไหว รองเท้าส้นเข็มสูงสี่นิ้วพร้อมรบ ภาพในหัวคือการกลับบ้านแบบนางพญาผู้ประสบความสำเร็จ... แต่ความจริงคือ เงินในบัญชีเหลือหลักร้อย...