Tag: ตั๋วรถไฟสายกาลเวลา

เช้าวันต่อมา ท้องฟ้าเหนือกรงเทพมหานครดูเหมือนจะลืมทาลิปสติกสีสดใส มันกลับหม่นหมองด้วยเมฆสีเทาก้อนมหึมาที่ลอยต่ำจนน่าอึดอัด บรรยากาศอึมครึมเหมือนกับความรู้สึกในใจผมที่ยังคงวนเวียนอยู่กับเรื่องเมื่อวาน ตั๋วรถไฟใบนั้น... ผมหยิบกระเป๋าสตางค์ขึ้นมาเปิดดูอีกครั้งระหว่างยืนรอรถไฟที่ชานชาลาสถานีเดิม ตั๋วใบเล็กที่มีรอยเจาะตรงช่องปี ‘63’ ยังคงนอนนิ่งอยู่ในช่องใส่บัตรยืนยันว่าผมไม่ได้ตาฝาด ‘เก็บรักษาไว้ให้ดีนะครับ...’ เสียงทุ้มลึกของนายตรวจหนุ่มคนนั้นยังคงดังก้องอยู่ในหัว จนผมเผลอมองหาเขาไปทั่วชานชาลาท่ามกลางฝูงชนที่กำลังกางร่มหลากสีเตรียมรับมือกับพายุฝน แปะ... แปะ... ซู่!! ฝนไม่ได้ตั้งเค้าตือนนานนัก มันตกลงมาราวกับฟ้ารั่วภายในไม่กี่วินาที เสียงเม็ดฝนกระทบหลังคาสังกะสีของสถานีรถไฟเก่าๆ ดังสนั่นหวั่นไหว กลบเสียงพูดคุยของผู้คนจนหมดสิ้น ละอองน้ำสาดกระเซ็นเข้ามาจนผมต้องถอยร่นเข้าไปด้านในสุดของที่นั่งพักผู้โดยสาร “รถไฟขบวน 909 เข้าเทียบชานชาลาที่ 3” เสียงประกาศดังแทรกเสียงฝน รถไฟขบวนเดิมแล่นเข้ามาจอดเทียบท่า ผมรีบก้าวขึ้นรถไฟ พยายามมองหาโบกี้เดิม... ที่นั่งริมหน้าต่างหมายเลข 12 วันนี้ที่นั่งนั้นว่างเปล่า ผมนั่งลง มองออกไปนอกหน้าต่างที่ตอนนี้พร่ามัวไปด้วยหยาดน้ำฝนที่ไหลเป็นทางยาว...

“ฉึกฉัก... ฉึกฉัก... ปู๊น...” เสียงเหล็กกระทบรางเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ฟังดูคล้ายเสียงหัวใจของสัตว์ร้ายขนาดมหึมาที่กำลังพาผมเคลื่อนตัวผ่านกาลเวลา ลมยามเช้าพัดกรูเข้ามาทางหน้าต่างรถไฟชั้นสามที่เปิดอ้ากว้าง ปะทะใบหน้าจนผมเสียทรง แต่นั่นกลับเป็นสิ่งที่ผมปรารถนาที่สุดในทุกเช้าวันจันทร์ ผมชื่อ ‘นาวิน’ อายุ 26 ปี พนักงานฝ่ายบัญชีที่ใช้ชีวิตอยู่กับตัวเลขในกรอบสี่เหลี่ยมของตึกสูงย่านสาทร ชีวิตผมวนลูปอยู่กับความเร่งรีบ การแข่งขัน และเข็มนาฬิกาที่หมุนเร็วเกินไปเสมอ มีเพียงที่นี่... บนเบาะไม้แข็งๆ ริมหน้าต่างรถไฟขบวน 909 เท่านั้น ที่เวลาของผมดูจะเดินช้าลง ผมมองออกไปข้างนอก ทุ่งนาสีเขียวขจีแถบชานเมืองกำลังถูกฉาบด้วยแสงแดดสีทองรำไร ละอองหมอกจางๆ ลอยอยู่เหนือยอดหญ้า ตัดกับภาพตึกสูงที่เริ่มโผล่ขึ้นมาให้เห็นไกลๆ...

นาวินตกหลุมรักศิลา พนักงานตรวจตั๋วหนุ่มที่เจอกันทุกเช้า แต่ความสัมพันธ์นี้กลับเต็มไปด้วยความประหลาด เมื่อนาวินสังเกตเห็นว่าตั๋วรถไฟที่ศิลาเจาะให้เขานั้น วันที่มันย้อนกลับไปเมื่อ 3 ปีก่อนบ้าง หรือข้ามไปอนาคตบ้าง นาวินเริ่มสืบจนพบความจริงว่า ในไทม์ไลน์ปกติ "ศิลา" ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตไปแล้วเมื่อ 3 ปีก่อน ณ ชานชาลาสถานีปลายทาง รถไฟขบวนนี้คือลูปเวลาที่ศิลาวนเวียนอยู่เพื่อรอคอยใครบางคน... หรือเพื่อแก้ไขบางอย่าง นาวินต้องใช้เบาะแสจากตั๋วรถไฟทั้ง 30 ใบ เพื่อไขปริศนา แข่งกับเวลาที่ลูปกำลังจะปิดตัวลง และหาทางช่วยชีวิตศิลาในอดีตเพื่อให้พวกเขามีอนาคตร่วมกัน