Tag: เด็กดอยป่วนกรุง

เย็นวันนั้น บรรยากาศที่ลานกิจกรรมคณะบริหารตึงเครียดขึ้นถนัดตา เมื่อรุ่นพี่ปี 2 เริ่มเรียกรวมพลน้องใหม่เพื่อทำกิจกรรมเชียร์ ผม... ในฐานะรุ่นพี่วิศวะ (ที่เสือกตามมาเฝ้าเด็ก) ยืนกอดอกพิงเสาอยู่ห่างๆ มองดู 'กระทิง' ที่นั่งขัดสมาธิอยู่แถวหน้าสุดด้วยความเป็นห่วง มันดูตื่นเต้นเหมือนเด็กได้มาดูละครสัตว์ ไม่ได้รู้ร้อนรู้หนาวกับเสียงตะคอกของรุ่นพี่ว้ากเกอร์เลย "น้องคนนั้นน่ะ! คนที่ตัวใหญ่ๆ น่ะ ลุกขึ้นซิ!" เสียงตะโกนดังมาจาก 'ไอ้แบงค์' หัวหน้าว้ากเกอร์ ซึ่งเป็นคู่อริเก่าสมัยมัธยมของผม มันคงเห็นกระทิงเด่นเกินหน้าเกินตา (แถมใส่เสื้อช็อปวิศวะของผมคลุมไหล่อยู่) เลยหมั่นไส้ กระทิงลุกขึ้นยืน "เรียกข้าเหรอจ๊ะพ่อหนุ่มเสียงดัง?" "ใครเพื่อนเล่นมึง! กูเป็นรุ่นพี่!"...

นี่คือเนื้อหาตอนที่ 3 สำหรับลงเว็บไซต์ครับ ผมจัดหน้าโดยเน้นความฮาและโมเมนต์ "หึง" แบบเนียนๆ ของพี่วิน ให้อ่านสนุกและเห็นภาพชัดเจนครับ ตอนที่ 3 : ยักษ์ออกล่า (เกรด) และทิชชู่ในตำนาน "โอ๊ย! มันรัดคอ! ลูกพี่ช่วยด้วย งูรัดคอข้า!" เสียงร้องโหยหวนดังลั่นห้องนอนผมในเช้าวันจันทร์ 'กระทิง' ในสภาพชุดนักศึกษาหลุดลุ่ยกำลังดิ้นพราดๆ อยู่หน้ากระจก มือใหญ่ๆ พยายามดึง 'เนกไท' ที่ผมผูกให้ (แบบลวกๆ)...

หลังจากผมไล่ 'กระทิง' เข้าห้องน้ำไปได้ไม่ถึงสิบนาที ประตูห้องน้ำก็เปิดผัวะออกมา พร้อมกับไอน้ำพวยพุ่ง "สดชื่นนนนน!" ผมที่กำลังนั่งเช็คไลน์กลุ่มงานกลุ่ม หันขวับไปมองแล้วก็ต้อง... อ้าปากค้าง ไอ้เด็กยักษ์มันเดินออกมาโดยมีแค่ 'ผ้าขาวม้า' ผืนเดียวพันหมิ่นเหม่รอบเอวสอบ! หยดน้ำเกาะพราวตามลอนกล้ามหน้าท้องที่เรียงตัวสวยเหมือนขนมปังแถว ไหล่กว้างๆ นั่นเปียกชุ่ม ผมดำขลับที่ลู่ลงมาปรกหน้าผากทำให้มันดู... เอ่อ... เซ็กซี่แบบดิบเถื่อนจนน่าใจหาย "เฮ้ย! เสื้อผ้าไปไหน!?" ผมตะโกนถาม พยายามบังคับสายตาไม่ให้โฟกัสต่ำกว่าสะดือ (ซึ่งยากมาก) กระทิงเลิกคิ้ว ทำหน้าซื่อตาใส "ก็นอนแล้วนี่จ๊ะลูกพี่ ที่บ้านข้าเวลานอนก็นุ่งแค่นี้แหละ สบายดี ลมโกรก" ว่าแล้วมันก็สะบัดชายผ้าขาวม้านิดๆ ให้ดูว่าลมโกรกจริง! "โกรกบ้านป้าแกสิ!...

"แม่ครับ! ผมถามจริงๆ เถอะ ทำไมผมต้องแชร์ห้องนอนกับไอ้เด็กดอยนั่นด้วย!?" ผม... 'วิน' นักศึกษาวิศวะปี 3 ผู้รักความสงบและความสะอาดระดับ CEO บริษัทน้ำยาฆ่าเชื้อ กำลังยืนเท้าเอวโวยวายอยู่กลางห้องนั่งเล่น แม่ผมที่กำลังจัดแจกันดอกไม้อย่างอารมณ์ดี หันมาส่งยิ้มหวาน "เอาน่าตาวิน ฝากเลี้ยงน้องหน่อย พ่อเขากับพ่อเราเป็นเพื่อนรักกันนะ อีกอย่างน้องเพิ่งลงมาจากดอย ไม่คุ้นกับเมืองหลวง ให้ไปอยู่หอคนเดียว เดี๋ยวก็โดนหลอกไปขายพอดี" "แต่ห้องนอนแขกก็มี!" ผมเถียงคอเป็นเอ็น "ห้องนั้นพ่อเขาเอาไว้เก็บชุดไม้กอล์ฟ กับตู้ไวน์เต็มไปหมดแล้วลูก น้องมาอยู่ด้วย เดี๋ยวก็ชิน... อ๊ะ! นั่นไง...

แนว: โรแมนติกคอมเมดี้ / มหาวิทยาลัย / Feel Good แนะนำตัวละคร พระเอก: "กระทิง"ประวัติ: หนุ่มน้อยชาวเผ่าวัย 19 ปี รูปร่างสูงใหญ่กำยำ ผิวสีน้ำผึ้ง แข็งแรงมาก (ปีนระเบียงหอพักคล่องกว่าขึ้นลิฟต์)นิสัย: ซื่อ (บื้อ) ตาใส ขี้สงสัย พลังงานล้นเหลือ มองทุกอย่างในเมืองเป็นเรื่องน่าตื่นเต้น (และน่ากลัว) จริงใจสุดๆ คิดอะไรก็พูดอย่างนั้นเอกลักษณ์:...