Tag: เด็กดอยป่วนกรุง

เช้าวันเสาร์ที่ควรจะสงบสุข... บรื้นนนน! เสียงมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ของ พี่ภูผา คำรามเข้ามาจอดหน้าบ้าน แต่วันนี้พี่แกไม่ได้มาคนเดียว... บนถังน้ำมันมีก้อนกลมๆ ใส่หมวกกันน็อคใบจิ๋วนั่งแปะอยู่ด้วย "ไอ้ทิง! ไอ้สะใภ้! ออกมารับของหน่อย!" พี่ภูผาอุ้มเด็กผู้ชายวัยประมาณ 3 ขวบ หน้าตาถอดแบบพี่น้องคู่นี้มาเด๊ะๆ ส่งใส่ในอ้อมแขนผม "นี่ 'เจ้าเสือ' ลูกบุญธรรมกูเอง วันนี้กูมีธุระด่วนฝากเลี้ยงวันนึง ห้ามทำหล่น ห้ามให้กินของแปลก ไปล่ะ!" ฟิ้วววว! สั่งจบปุ๊บบิดรถหนีหายไปทันที ทิ้งผมยืนอุ้มเด็กที่กำลังทำหน้านิ่งจ้องหน้าผมอยู่ "แอะ... อาทิง! ยักษ์!"...

สถานที่: บริษัทวิศวกรรมก่อสร้างยักษ์ใหญ่ (ของพ่อวิน) สถานะ: กระทิงมาฝึกงาน (ตำแหน่งเบ๊สารพัดประโยชน์) ส่วนวินเป็นผู้ช่วยผู้จัดการโปรเจกต์ เช้าวันจันทร์ที่แสนวุ่นวาย หน้าตึกออฟฟิศหรูใจกลางสาทร... "อื้อออ... หายใจไม่ออกจ้ะลูกพี่ คอมันรัดเหมือนโดนงูเหลือมรัดเลย" 'กระทิง' ยืนบิดไปบิดมาหน้าลิฟต์ในชุดพนักงานเนี้ยบกริบ แต่เป็นความเนี้ยบที่ดู 'อันตราย' เสื้อเชิ้ตสีขาวไซส์ใหญ่สุดยังดูเล็กไปถนัดตา กระดุมทุกเม็ดทำงานหนักมากจนแทบจะดีดออกมาทักทายชาวโลก กางเกงสแล็คสีดำก็รัดช่วงต้นขาแน่นเปรี๊ยะเห็นเป็นมัดๆ "ทนหน่อย! บอกให้ลดขนาดกล้ามก็ไม่เชื่อ!" ผม (วิน) จัดเนกไทให้มันพลางมองซ้ายมองขวาอย่างระแวง เพราะพนักงานสาวๆ เดินผ่านไปมาแล้วมองกระทิงตาเยิ้มกันเป็นแถว "กูสั่งไว้เลยนะ 1. ห้ามถอดเสื้อในออฟฟิศ...

นี่คือตอนพิเศษ (Special Episode) สำหรับลงเว็บไซต์ครับ ตอนนี้เน้นความโก๊ะปนเซ็กซี่ของเจ้าเด็กยักษ์ในทริปทะเล จัดหน้าให้เห็นความแตกต่างระหว่างความใสซื่อตอนเจอปูกับความร้อนแรงตอนอยู่บนเตียงครับ ตอนพิเศษ : ทะเลเดือด! เมื่อเด็กดอยออกฤทธิ์ "มังกรทะเล" ในทริปฮันนีมูน สถานที่: รีสอร์ตหรูริมทะเลส่วนตัว (ของบ้านวิน) สถานะ: ฮันนีมูนรอบที่ล้าน (วินหาเรื่องมาพักผ่อน) "โห... ลูกพี่! อ่างอาบน้ำของพระเจ้าเหรอจ๊ะเนี่ย! กว้างใหญ่ไพศาลมาก!" 'กระทิง' วิ่งลงจากรถตู้ทันทีที่มาถึงชายหาด ยืนตะลึงมองทะเลสีครามเหมือนเด็ก 3 ขวบ วันนี้มันอยู่ในชุดเสื้อฮาวายลายดอกชบาที่ผมบังคับใส่...

คืนนั้น ที่คอนโดของผม... เราสองคนนอนกอดกันกลมบนเตียงคิงไซส์ผืนเดิม ผมยังมีความรู้สึกผวาจากเหตุการณ์ที่โกดังอยู่นิดๆ แต่พอได้สัมผัสอ้อมกอดอุ่นๆ และเสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอของกระทิง ความกลัวทุกอย่างก็หายเป็นปลิดทิ้ง "ลูกพี่จ๊ะ..." กระทิงถามเสียงอู้อี้ ขณะซุกหน้าลงกับอกของผม "วันนี้ข้าเท่ไหม?" "เท่สิ... เท่มาก" ผมเอ่ยชมจากใจจริง พร้อมจูบหน้าผากมันเบาๆ หนึ่งทีเป็นการขอบใจ "งั้น..." จู่ๆ กระทิงก็เงยหน้าขึ้น สายตาวิบวับเจ้าเล่ห์เริ่มทำงาน แววตาใสซื่อหายไปกลายเป็นแววตาของนักล่า (ที่เริ่มไม่ซื่ออีกแล้ว!) "พี่ภูบอกว่า... ถ้าผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน ต้องฉลองด้วยการ 'ปั๊มลูก' เพื่อยืนยันว่ายังมีชีวิตอยู่..." "พี่มึงอีกแล้วเหรอ!" ผมแหวใส่ "แล้วกูบอกกี่ทีแล้วว่ากูท้องไม่ได้โว้ย!" "ไม่ลองไม่รู้นะจ๊ะ..." กระทิงไม่รอให้ผมเถียงต่อ...

หลังจากงานประกวดจบลง ผม (วิน) ขอปลีกตัวออกมาซื้อน้ำปั่นหน้าคณะเพื่อฉลองเงียบๆ คนเดียว ระหว่างที่กระทิงกำลังโดนรุมถ่ายรูป "น้ำแตงโมปั่นแก้วนึงครับ... อ๊ะ!" ผ้าเช็ดหน้ากลิ่นฉุนกึกถูกโปะเข้าที่จมูกผมจากด้านหลัง! สติผมวูบดับไปทันที พร้อมกับเสียงกระซิบข้างหู "เกมโอเวอร์แล้วครับคุณวิน..." 🔥 สัญชาตญาณสัตว์ป่า ณ หลังเวทีประกวด กระทิงเริ่มกระวนกระวาย "ลูกพี่ไปนานจัง... ข้าหิวนมเย็นแล้วนะ" "ไม่... กลิ่นลูกพี่จางลง" จมูกกระทิงขยับฟุดฟิด "แล้วมีกลิ่นอื่นเข้ามาแทน... กลิ่นความชั่วร้าย!" ครืดดด! ข้อความถูกส่งเข้ามือถือกระทิง เป็นรูปผมโดนมัดมือมัดเท้าในโกดังมืดๆ พร้อมคำขู่ให้ไปหาที่ท่าเรือคลองเตยคนเดียว ห้ามแจ้งตำรวจ "อ๊ากกกกกกก!" กระทิงคำรามลั่นจนกระจกห้องแต่งตัวสั่น...

นี่คือเนื้อหาตอนที่ 13 สำหรับลงเว็บไซต์ครับ ตอนนี้เน้นความสะใจสไตล์ "ตบหน้ากลางเวที" จัดหน้าให้อ่านง่ายและเห็นจังหวะ "หล่อกินขาด" ของเจ้าเด็กยักษ์ครับ ตอนที่ 13 : ศึกชิงบัลลังก์เดือนคณะ กับ "กับดักเงินล้าน" ของไฮโซจอมปั่น บรรยากาศงาน Freshy Night คืนนี้คึกคักเป็นพิเศษ แสงไฟสปอตไลต์สาดส่องไปทั่วหอประชุมใหญ่ เสียงกรี๊ดของเหล่านักศึกษาดังกระหึ่ม แต่หลังเวที... ผม (วิน) กำลังจะประสาทแดก! "ลูกพี่จ๊ะ... กางเกงตัวนี้มันรัดไข่ข้า!...

เช้าวันจันทร์ที่ควรจะสดใส... กลายเป็นวันที่มืดมนที่สุดในชีวิตของนายวิน ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนในมือถือผมดังรัวเหมือนปืนกล ผมงัวเงียควานหาโทรศัพท์มาเปิดดู แล้วก็ต้องตาถลนแทบหลุดจากเบ้า! Twitter (X) Trend: #SaveKrating #วินวิศวะค้ามนุษย์ #บอยคอตลูกคนรวย "เชี่ยอะไรวะเนี่ย!?" ผมสบถลั่น คลิปวิดีโอตัดต่อยาว 2 นาทีถูกแชร์ไปทั่วโลกโซเชียล ภาพผมสอนกระทิงใช้ชักโครก หรือภาพกระทิงแบกถุงปูน ถูกมุมกล้องบิดเบือนจนดูเหมือนผมใช้งานทาส! 📷 ปฏิบัติการ "พี่ชาย" ผู้จัดการดราม่า ผมเดินลงไปข้างล่างด้วยสภาพศพเดินได้ เจอ พี่ภูผา นั่งจิบกาแฟอย่างใจเย็น ส่วน กระทิง...