นี่คือเนื้อหาตอนที่ 13 สำหรับลงเว็บไซต์ครับ ตอนนี้เน้นความสะใจสไตล์ “ตบหน้ากลางเวที” จัดหน้าให้อ่านง่ายและเห็นจังหวะ “หล่อกินขาด” ของเจ้าเด็กยักษ์ครับ
ตอนที่ 13 : ศึกชิงบัลลังก์เดือนคณะ กับ “กับดักเงินล้าน” ของไฮโซจอมปั่น
บรรยากาศงาน Freshy Night คืนนี้คึกคักเป็นพิเศษ แสงไฟสปอตไลต์สาดส่องไปทั่วหอประชุมใหญ่ เสียงกรี๊ดของเหล่านักศึกษาดังกระหึ่ม แต่หลังเวที… ผม (วิน) กำลังจะประสาทแดก!
“ลูกพี่จ๊ะ… กางเกงตัวนี้มันรัดไข่ข้า! ข้าหายใจไม่ออก!”
‘กระทิง’ ยืนบิดไปบิดมาในชุดสูทสีขาวเข้ารูปโชว์สัดส่วนทองคำ ผมทรงรังนกถูกเซตเปิดหน้าผากเผยใบหน้าหล่อคมเข้มที่ดาเมจรุนแรงกว่าปกติสิบเท่า!
“ทนหน่อยเว้ย! จำที่ซ้อมได้ไหม? ยิ้มหวานๆ ห้ามแคะขี้มูกบนเวที!” ผมจัดหูกระต่ายให้มัน มือไม้สั่นไปหมด
😈 แขกที่ไม่ได้รับเชิญ
เมื่อพิธีกรประกาศเปิดงาน ผมแอบมองออกไปที่โต๊ะกรรมการแล้วก็ต้องเลือดขึ้นหน้า… ตรงเก้าอี้ประธานกรรมการกิตติมศักดิ์ ไอ้ภาคิน นั่งไขว่ห้างอยู่! มันมาในฐานะสปอนเซอร์หลักเพื่อรอจังหวะฉีกหน้าพวกผม
🍃 รอบแสดงความสามารถพิเศษ: ตำนานรักดอกหญ้า
“ผู้เข้าประกวดหมายเลข 9… นายกระทิง จากคณะบริหารธุรกิจ!”
กระทิงเดินออกมากลางเวทีพร้อมใบไม้หนึ่งใบในมือ “ผมจะ ‘เป่าใบไม้’ ครับ เป็นเพลงที่คนเผ่าผมใช้จีบคนรักครับ”
ทันทีที่กระทิงจรดใบไม้ที่ริมฝีปาก… หวีด… หวิ้ว… เสียงดนตรีแหลมใสแต่กังวานและเศร้าสร้อยดังขึ้น มันสะกดคนทั้งฮอลล์ให้ตกอยู่ในภวังค์ กระทิงหลับตาเป่าอย่างตั้งใจ… วันนี้มันตั้งใจทำเพื่อผมจริงๆ
แต่ภาคินไม่ยอมจบ… มันหยิบไมค์ขึ้นมาเยาะเย้ย “น่าเบื่อ… ได้ข่าวว่าแรงเยอะนี่ งั้นขอโชว์ ‘ความแข็งแกร่ง’ หน่อยสิ”
ลูกน้องภาคินแบก “ท่อนซุง” หนักเกือบเก้าสิบกิโลออกมาวางโครม! กระทิงมองตาแป๋ว ก่อนจะถอดสูทโยนมาทางผม (โชว์ซิกแพคกระแทกตาคนดู!)
ฮึบ! กระทิงช้อนท่อนซุงขึ้นมาแบกบนบ่าอย่างง่ายดาย “แค่นี้เหรอจ๊ะ? เบาไปนะ… งั้นข้าขอ ‘สควอท’ โชว์เลยละกัน!”
หนึ่ง… สอง… สาม… กระทิงแบกซุงลุกนั่งโชว์กลางเวที กล้ามขาแน่นๆ เกร็งตัวสวยงามจนหอประชุมแทบแตก! ภาคินหน้าเจื่อนสนิท แผนหักหน้ากลายเป็นเวทีโชว์พาวของไอ้เด็กยักษ์ไปเสียแล้ว!
💣 รอบตอบคำถาม: กับดักเงินล้าน
ภาคินใช้สิทธิ์กรรมการยิงคำถามสุดท้ายที่โคตรแรง: “ถ้าน้องชนะคืนนี้ พี่จะมอบเงินรางวัล 1 ล้านบาท พร้อมคอนโดและรถสปอร์ต โดยมีข้อแม้ว่า… น้องต้องเลิกยุ่งกับ ‘ผู้จัดการส่วนตัว’ ของน้อง แล้วย้ายมาอยู่สังกัดพี่แทน น้องจะเลือกอะไร?”
กล้องซูมไปที่หน้าผมที่ยืนกำหมัดแน่น กระทิงนิ่งไปสักพักก่อนจะตอบ…
“เงินหนึ่งล้าน… ซื้อควายได้หลายตัวเลยนะจ๊ะ แต่เงินของท่าน ซื้อ ‘รอยยิ้ม’ ของลูกพี่ข้าไม่ได้… ต่อให้ท่านเอาทองคำมากองท่วมภูเขา ข้าก็ไม่แลกกับลูกพี่วินหรอกจ้ะ เพราะลูกพี่วิน คือ ‘หัวใจ’ ของข้า… ถ้าไม่มีหัวใจ ข้าก็ตาย แล้วข้าจะเอาเงินไปใช้ในนรกเหรอจ๊ะ?”
ตู้มมมมม! เสียงเฮดังสนั่นหวั่นไหว สาววายน้ำตาไหลพราก “ผมว่าเราได้ผู้ชนะแล้วครับ!” พิธีกรประกาศกร้าว
🏆 หลังเวที: รางวัลของคนเก่ง
กระทิงเดินลงมาพร้อมสายสะพายและถ้วยรางวัล พุ่งตรงเข้ามากอดผมทันที “ลูกพี่! ข้าชนะแล้ว! ข้าบอกแล้วว่าข้าไม่ไปกับมันหรอก!”
“เออ… มึงเก่งมาก” ผมเสียงสั่น ซุกหน้าลงกับอกกว้างๆ ของมัน “ขอบใจนะเว้ย… ที่เลือกกู”
“ข้าเลือกลูกพี่ตั้งแต่วันแรกแล้วจ้ะ” กระทิงก้มลงกระซิบ “ข้าชนะแล้ว ลูกพี่มีรางวัลให้ข้าไหม? ข้าอยากกิน ‘นมเย็น’ … แต่ต้องกินจาก ‘ปาก’ ลูกพี่นะ”
“ไอ้ทะลึ่ง! ไปหัดมุกนี้มาจากไหน!”
“พี่ภูสอนมาจ้ะ!”
ผมอยากจะกุมขมับ… พี่น้องคู่นี้มันสอนอะไรกันวะเนี่ย! แต่เอาเถอะ… คืนนี้ยอมให้วันนึงแล้วกัน
