Tag: Sync Rate 100

หลังจากเหตุการณ์ระทึกขวัญหน้าตู้กดน้ำ ผมลากสังขารและจิตใจที่บอบช้ำเดินไปตามแผนที่ในมือถือ เพื่อตามหาห้องเรียนของตัวเอง Class F หรือที่คนทั้งโรงเรียนเรียกกันลับหลังว่า "ห้องเก็บของชำรุด" ตึกเรียนของพวกเราแยกออกมาจากตึกหลักอย่างชัดเจน มันเป็นอาคารเก่าๆ ชั้นเดียวที่ดูเหมือนโกดังเก็บอุปกรณ์พละมากกว่าสถานศึกษา ผนังมีรอยร้าว เถาวัลย์ขึ้นรกครึ้ม และป้ายหน้าห้องที่เขียนด้วยลายมือไก่เขี่ยว่า ‘F’ ทันทีที่ผมเลื่อนประตูเข้าไป ฟึ่บ! ซองขนมปังรสสังขยาที่ผมเพิ่งล้วงออกมาจากกระเป๋าเป้ ถูกมือดีคว้าหมับไปต่อหน้าต่อตา "ขอบใจนะนาวี กำลังหิวอยู่พอดีเลย!" เจ้าของเสียงใสแจ๋วคือเด็กผู้หญิงผมสั้นหน้าตาทะเล้นที่นั่งอยู่บนโต๊ะเรียน เธอฉีกซองขนมปังเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ โดยที่ผมยังไม่ทันอ้าปากทักทาย "เดี๋ยวสิ! เธอรู้ได้ไงว่าฉันจะหยิบขนมปังออกมา?" ผมโวยวายเบาๆ "ก็ฉันเห็นน่ะสิ... เมื่อ 5 วินาทีก่อนหน้านี้" เธอขยิบตา นี่คือ 'มีนา' เพื่อนสมัยเด็กของผม...

โลกใบนี้เปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อห้าสิบปีก่อน วันที่อุกกาบาตสีรุ้งตกลงสู่มหาสมุทรแปซิฟิก มันไม่ได้นำมาซึ่งวันสิ้นโลก แต่เป็นละอองดาวที่เปลี่ยนแปลงพันธุกรรมของมนุษย์ ก่อให้เกิดประชากรรุ่นใหม่ที่มีความสามารถพิเศษ... หรือที่เรียกกันว่า "กิฟต์" (Gifted) และผม ‘นาวี’ ก็คือหนึ่งในผู้โชคดี... มั้งครับ? "เฮ้ย! หลบไปไอ้เด็กเส้น!" เสียงตะโกนดังขึ้นพร้อมกับร่างของผมที่ถูกกระแทกจนเซถลาไปชนกับตู้กดน้ำอัตโนมัติบริเวณโถงทางเดินของ 'สถาบันฮอไรซอน' โรงเรียนฝึกสอนผู้มีพลังจิตอันดับหนึ่งของประเทศ "ขอ... ขอโทษครับ" ผมรีบยกมือไหว้ปลกๆ ให้กับรุ่นพี่หน้าโหดที่มีไฟลุกท่วมหัว (ไฟจริงๆ ไม่ใช่คำเปรียบเปรย) "เดินไม่ดูตาม้าตาเรือ พลังกระจอกแล้วยังเกะกะอีก" รุ่นพี่คนนั้นพ่นลมหายใจร้อนๆ ใส่ก่อนจะเดินจากไป ผมถอนหายใจ พลางขยับแว่นสายตาที่เอียงกระเท่เร่ ก้มลงมองมือตัวเอง...

👤 แนะนำตัวละครหลัก นาวี (นายเอก): เด็กหนุ่มหน้าตาน่ารักแต่ดูจืดจาง นิสัยมองโลกในแง่ดี(จนเกินไป) ขี้เกรงใจพลัง: “Universal Link” (จุดเชื่อมต่อเอกภพ) – ในตอนแรกนาวีคิดว่าพลังตัวเองคือ "กาวตราช้าง" เพราะจับอะไรก็ติดหนึบ หรือแค่ทำให้ของสองสิ่งเชื่อมกันมั่วซั่ว (เช่น ทำให้ปากกาเชื่อมกับความคิดเพื่อน จนเพื่อนพูดสิ่งที่เขียนออกมา) แต่แท้จริงแล้ว เขาคือ "ตัวขยายและผสานพลัง" ที่หายากที่สุดในรอบศตวรรษ สามารถเชื่อมจิต เชื่อมพลัง และดึงศักยภาพของคนอื่นออกมาได้ถึงขีดสุด ไต้ฝุ่น...