หลังจากประกาศความเป็นเจ้าของกลางร้านหมูกระทะ ความสัมพันธ์ของแมงกับน้ำเหนือก็ดูเหมือนจะหวานชื่นรื่นรมย์… จนกระทั่งเช้าวันศุกร์
“ไอ้เหนือ! มึงดูนี่!”
จี้วิ่งหน้าตื่นเข้ามาในห้องเรียน ยื่นโทรศัพท์ให้น้ำเหนือดูด้วยมือสั่นเทา
“อะไรวะ?” น้ำเหนือรับมาดูอย่างงงๆ
ในหน้าจอคือสตอรี่ไอจีของเพื่อนต่างคณะ เป็นคลิปแอบถ่ายสั้นๆ ที่หน้าตึกคณะวิทย์ฯ
ภาพในคลิปคือ แมง… หนุ่มผมยาวคนเดิม แต่ที่ไม่เดิมคือข้างกายเขามี ผู้หญิง คนหนึ่งยืนอยู่ด้วย และไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา แต่เป็นสาวสวยหุ่นนางแบบ ผมยาวดัดลอน สวมเดรสรัดรูปโชว์สัดส่วนเป๊ะปัง ที่สำคัญคือ… เธอกำลังยืน “จับแก้ม” แมงอยู่!
แถมแมง… ผู้ชายที่เกลียดการถูกเนื้อต้องตัว (ยกเว้นน้ำเหนือ) กลับยืนนิ่งยอมให้จับ แถมยังมีรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้าอีกต่างหาก!
“เชี่ย…” น้ำเหนืออุทาน มือเย็นเฉียบ “ใครวะ?”
“กูไม่รู้! แต่สวยชิบหาย ระดับดาราเลยนะเว้ย!” จี้ใส่ไฟ “แล้วดูไอ้แมงดิมึง! ยิ้มระรื่นเชียว! ไหนบอกหวงตัว! ไหนบอกมีแค่มึง!”
“ใจเย็นๆ อาจจะเป็นญาติก็ได้” โป้งพยายามโลกสวย
“ญาติบ้าอะไรลูบหน้าลูบตาขนาดนั้น!” จี้แย้ง “กูว่างานเข้าแล้วไอ้เหนือ ถ่านไฟเก่าหรือเปล่า หรือตัวจริงตัวปลอม!”
น้ำเหนือเม้มปากแน่น ความหึงหวงพุ่งปรี๊ดขึ้นสมองจนแทบระเบิด ภาพที่แมงประกาศว่า “ของของผม” เมื่อวานซืน ดูเหมือนเรื่องโกหกเมื่อมาเจอภาพนี้
“กูจะไปดูให้เห็นกับตา!” น้ำเหนือลุกพรวด คว้ากระเป๋าเดินดุ่มๆ ออกจากห้องทันที
…
คณะวิทยาศาสตร์
น้ำเหนือเดินมาถึงใต้ตึกด้วยอารมณ์มาคุ เขาเห็นเป้าหมายนั่งอยู่ที่ม้าหินอ่อนตัวเดิม… แมงนั่งหันหลังให้เขา ส่วนผู้หญิงคนนั้นนั่งอยู่ข้างๆ
และภาพบาดตาก็เกิดขึ้นสดๆ… ผู้หญิงคนนั้นกำลัง “ป้อนขนม” ใส่ปากแมง! และแมงก็อ้าปากรับหน้าตาเฉย!
ปึก!
น้ำเหนือวางกระเป๋ากระแทกโต๊ะม้าหินอ่อนข้างๆ เสียงดังลั่น จงใจเรียกร้องความสนใจ
แมงกับผู้หญิงคนนั้นหันขวับมาพร้อมกัน
ทันทีที่เห็นหน้าชัดๆ น้ำเหนือต้องยอมรับว่าเธอสวยมาก… สวยจนผู้ชายทั้งคณะมองเหลียวหลัง เครื่องหน้าคมกริบ ดวงตาสวยเฉี่ยว จมูกโด่งเป็นสัน… ดูดีสมกันราวกิ่งทองใบหยก
“อ้าว… เหนือ?” แมงทักน้ำเสียงปกติ (ซึ่งยิ่งทำให้น้ำเหนือโมโห) “มาทำไมเวลานี้? ไม่มีเรียนเหรอ?”
“มี! แต่โดดมา!” น้ำเหนือกระแทกเสียง จ้องหน้าผู้หญิงคนนั้นเขม็ง “จะไม่แนะนำหน่อยเหรอว่าใคร?”
ผู้หญิงคนนั้นมองน้ำเหนือด้วยสายตาพิจารณา ตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วหันไปยิ้มกริ่มใส่แมง
“อ๋ออออ… คนนี้เหรอ?” เธอพูดเสียงใส
“คนนี้แหละ” แมงตอบสั้นๆ
“น่ารักกว่าที่คิดแฮะ นึกว่าจะเถื่อนกว่านี้” เธอหัวเราะคิกคัก แล้วลุกขึ้นเดินเข้ามาหาน้ำเหนือ ประชิดตัวจนได้กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงฟุ้ง
“หวัดดีจ้ะ เราชื่อ ‘มุก’ นะ” เธอยื่นมือมาให้ “เป็น…”
“แฟนเก่า?” น้ำเหนือสวนกลับทันควัน ไม่รับไหว้ “หรือแฟนใหม่? หรือกิ๊ก?”
มุกเลิกคิ้ว ตาโตเท่าไข่ห่าน ก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น
“โอ๊ยยย! ฮ่าๆๆๆ! แฟนเหรอ? อี๋! ขนลุก!” มุกทำท่าขยะแขยง “ใครจะไปเอาไอ้บ้านี่ลง! ปากร้ายจะตายชัก สกปรกก็สกปรก วันๆ ขลุกอยู่แต่กับดินแดง!”
น้ำเหนือยืนงง เป็นไก่ตาแตก “อ้าว… แล้วเธอ…”
“มึงก็เลิกแกล้งมันได้แล้วมุก” แมงส่ายหัว เดินเข้ามายืนข้างน้ำเหนือ “เหนือ… นี่มุก น้องสาวฝาแฝด กูเอง”
“ห๊ะ!?”
น้ำเหนือตะโกนลั่น “ฝาแฝด!?”
เขารีบมองหน้าแมงสลับกับมุกชัดๆ อีกที… เออว่ะ! โครงหน้าเหมือนกันเป๊ะ! จมูกทรงเดียวกัน ตาชั้นเดียวเรียวรีเหมือนกัน (แต่มุกแต่งหน้าจัดกว่า) แค่คนหนึ่งผมยาวเซอร์ อีกคนผมยาวลอนสวย
“หน้าเหมือนกันขนาดนี้ ดูไม่ออกเหรอ?” แมงถามกวนๆ
“ก…ก็มึงไม่เคยบอกว่ามีแฝด!” น้ำเหนือหน้าแตกยับเยิน รีบยกมือไหว้มุกปลกๆ “ขอโทษครับพี่มุก! เอ้ย… มุก! เรานึกว่า…”
“นึกว่ากิ๊กใช่ม้าาา” มุกยิ้มล้อเลียน “แหม… หึงแรงนะเนี่ย หน้าแดงเชียว แสดงว่ารักพี่ชายเรามากสิท่า”
น้ำเหนืออึกอัก พูดไม่ออก ได้แต่ยืนบิดไปบิดมาด้วยความเขิน
“พอเลยมุก อย่าไปแซวมันมาก เดี๋ยวร้องไห้ขี้มูกโป่งลำบากกูโอ๋อีก” แมงดุแฝดน้อง
“โอ๊ยยย! ลำบากกูโอ๋… แหวะ!” มุกเบะปากมองบน “ทีกับน้องกับนุ่งล่ะดุยังกะหมา ทีกับแฟนล่ะเสียงสองเสียงสาม! เมื่อกี้ก็อ้อนให้กูป้อนขนมเพราะขี้เกียจหยิบ ตอแหลชิบหายพี่กู”
“หุบปากน่า” แมงเอาป๊อกกี้ยัดปากมุก
มุกเคี้ยวป๊อกกี้ตุ้ยๆ แล้วเดินเข้ามาโอบไหล่น้ำเหนืออย่างสนิทสนม
“นี่เหนือ… รู้มั้ยว่าไอ้มังกรมันบ้าเหนือขนาดไหน?”
“มุก!” แมงส่งสายตาเตือน
“ไม่สน!” มุกแฉต่อ “มันโทรหาเราทุกคืนเลยนะ บ่นแต่เรื่องเหนือ… ‘วันนี้เหนือขาเจ็บ เป็นห่วงว่ะ’ … ‘วันนี้เหนือยิ้มหวาน กูจะตายแล้ว’ … ‘ทำไงดีวะมุก กูไม่อยากให้ใครมองมันเลย’ … โอ๊ย! กูฟังจนหูจะแฉะ!”
น้ำเหนือตาโต หันขวับไปมองแมง
แมงหน้าร้อนวูบ หันหน้าหนีไปทางอื่น แสร้งทำเป็นมองนกมองไม้
“จริงเหรอแมง?” น้ำเหนือถามเสียงเบา หัวใจพองโต
“ยัยนี่พูดเวอร์” แมงปฏิเสธเสียงแข็ง “กูแค่… ปรึกษาตามประสาพี่น้อง”
“ปรึกษาบ้านแกสิ!” มุกเผาต่อ “รูปหน้าจอมือถือมันก็รูปเหนือตอนเผลอหลับ! รหัสผ่านมือถือมันยังเปลี่ยนเป็นวันเกิดเหนือเลย! กูจะยืมมือถือเล่นเกมเข้าไม่ได้เนี่ย!”
“มุก! กลับคณะมึงไปเลยไป!” แมงทนไม่ไหว ลุกขึ้นไล่น้องสาว
มุกหัวเราะร่า คว้ากระเป๋าแบรนด์เนมขึ้นสะพาย
“ไปก็ได้ย่ะ! หมดธุระละ แค่จะมาดูหน้าว่าที่พี่สะใภ้… เอ้ย ว่าที่แฟนพี่ชายเฉยๆ” มุกขยิบตาให้น้ำเหนือ “ผ่านนะจ๊ะ! น่ารัก นิสัยดี แถมทนความปากหมาของไอ้มังกรได้ ถือว่ายอดเยี่ยม! ฝากดูแลมันด้วยนะเหนือ ถ้ามันดื้อโทรฟ้องเราได้เลย เดี๋ยวเราจัดการให้!”
“ค…ครับมุก!” น้ำเหนือรับคำอย่างแข็งขัน
“ไปละ บาย!” มุกโบกมือลา แล้วเดินนวยนาดจากไป ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้เบื้องหลัง
ความเงียบปกคลุมคนทั้งคู่… แต่เป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยสีชมพู
น้ำเหนือค่อยๆ ขยับเข้าไปหาแมงที่ยังยืนหันหลังให้
“รูปหน้าจอ… รูปกูตอนหลับเหรอ?” น้ำเหนือแซว
“…”
“รหัสผ่าน… วันเกิดกูเหรอ?”
“…”
“ไม่ตอบแสดงว่าจริง” น้ำเหนือยิ้มแก้มปริ เดินอ้อมไปดักหน้าแมง แล้วเงยหน้ามองคนตัวสูงที่หน้าแดงลามไปถึงหู
“โธ่… ไอ้แมงคนซึน” น้ำเหนือเอานิ้วจิ้มแก้มแมง (เลียนแบบมุกเมื่อกี้) “คลั่งรักกูขนาดนี้ สารภาพมาซะดีๆ”
แมงถอนหายใจเฮือก รวบมือน้ำเหนือที่จิ้มแก้มอยู่ไว้ในอุ้งมือ แล้วจ้องตากลับด้วยสายตาหวานเชื่อมจนน้ำเหนือต้องเป็นฝ่ายหลบตา
“เออ… ยอมรับ” แมงเสียงพร่า “คลั่งรัก… พอใจยัง?”
น้ำเหนือชะงัก เขินจนทำตัวไม่ถูก ได้แต่พยักหน้าหงึกหงัก
“พ…พอใจแล้ว… ปะ… ไปกินข้าวกัน หิว”
น้ำเหนือรีบเดินหนีแก้เขิน แต่แมงคว้ามือไว้แล้วกระตุกเบาๆ ให้เดินกลับมาข้างๆ แล้วสอดประสานนิ้วมือเข้าด้วยกันอย่างแนบแน่น
“เดินดีๆ อย่ารีบ เดี๋ยวสะดุด” แมงพูดเสียงนุ่ม “มึงเจ็บ กูเจ็บ… จำไม่ได้เหรอ?”
“จำได้แล้วน่า…”
น้ำเหนือเดินกุมมือแมงไปตลอดทางเดินใต้ตึกคณะวิทย์ฯ ท่ามกลางสายตาคนรอบข้าง แต่วันนี้เขาไม่สนแล้ว
เพราะตอนนี้เขารู้แล้วว่า… นอกจากจะมี “แฟน” (ในอนาคต) ที่ขี้หวงแล้ว ยังมี “น้องสาวแฟน” เป็นแบ็คอัพชั้นดีอีกต่างหาก!
งานนี้พี่ซันเหรอ? ชิดซ้ายไปเลย! ทีม #แมงเหนือ แข็งแกร่งที่สุดในปฐพี!
