ภายในห้องพักสี่เหลี่ยมขนาดกลางที่เต็มไปด้วยสายไฟระโยงระยางและหน้าจอคอมพิวเตอร์สามจอ “กราฟ” หนุ่มนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ปี 4 กำลังขยับแว่นสายตาหนาเตอะของเขาให้เข้าที่ แสงสีฟ้าจากหน้าจอสะท้อนลงบนใบหน้าขาวตี๋ที่ดูเรียบเฉย ทว่านัยน์ตาหลังเลนส์แว่นกลับสั่นระริกด้วยความตื่นเต้น
เขากำลังรันโค้ดโปรเจกต์จบ? เปล่าเลย… เขากำลังเปิดไฟล์วิดีโอที่มีชื่อว่า Tiger_Exclusive_Vlog_09.mp4
“สวัสดีครับทุกคน วันนี้ผมจะพามาดูเบื้องหลังการถ่ายแบบชุดว่ายน้ำกันนะครับ”
เสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์ดังออกมาจากลำโพงคุณภาพสูง กราฟกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ภาพบนหน้าจอคือ “ไทเกอร์” นายแบบหนุ่มชื่อดังที่มีโครงหน้าคมกริบราวกับรูปสลัก ผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียด และที่สำคัญ… ซิกแพ็กที่เรียงตัวสวยงามราวกับผ่านการคำนวณมาอย่างดีโดยสถาปนิกชั้นเลิศ
“พระเจ้า… มัดกล้ามเนื้อ Oblique (กล้ามเนื้อข้างลำตัว) ของเขามันทำมุม 45 องศากับขอบกางเกงได้สมบูรณ์แบบเกินไปแล้ว” กราฟพึมพำออกมาเป็นภาษาวิศวะ ขณะที่มือข้างหนึ่งเริ่มไม่อยู่สุข
สำหรับกราฟ ไทเกอร์ไม่ใช่แค่ดารา แต่เป็น “ยาคลายเครียด” ชั้นดีหลังจากต้องจมกองอยู่กับสมการ Differential Equations มาทั้งวัน เขาดูคลิปของไทเกอร์ทุกคืนจนจำได้แม้กระทั่งไฝเม็ดเล็กๆ ที่หน้าอกซ้าย และคืนนี้ก็เช่นกัน… ความเหนื่อยล้าสะสมทำให้กราฟเผลอหลับไปพร้อมกับภาพร่างกึ่งเปลือยของนายแบบหนุ่มที่ยังคงเล่นวนลูปอยู่ในหัว
🌙 ในห้วงความฝัน…
กราฟฝันว่าตัวเองกำลังติดอยู่ในห้องทดลองแคบๆ แต่คนที่คุมสอบไม่ใช่โปรเฟสเซอร์จอมเฮี้ยบ กลับเป็นไทเกอร์ในชุดกาวน์ที่ไม่ได้ติดกระดุมแม้แต่เม็ดเดียว!
“นิสิตกราฟ… อุปกรณ์ชิ้นนี้ติดตั้งยังไง ไหนลองสาธิตบนตัวผมดูซิ?”
ไทเกอร์ในฝันกระซิบข้างหู กลิ่นน้ำหอมแนว Woody ผสมกับกลิ่นเหงื่อจางๆ ทำให้กราฟสติหลุด มือเนิร์ดๆ ของเขาเริ่มลูบไล้ไปตามแผงอกที่แน่นตึง ความรู้สึกมันสมจริงเสียจนเขาร้องครางออกมาเบาๆ ในขณะที่ไทเกอร์เริ่มโน้มตัวลงมาหาเขา…
☀️ เช้าวันต่อมา: ความจริงที่ตบหน้า
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังรัวจนกราฟสะดุ้งตื่น เขาพบว่าตัวเองนอนทับคีย์บอร์ดจนหน้าเป็นรอยปุ่ม Enter ส่วนกางเกงบ็อกเซอร์นั้น… ไม่ต้องสืบ “ฝันเปียก” อีกแล้วครับท่าน!
“ใครมาเคาะว่ะเนี่ย คนจะนอน!” กราฟบ่นพึมพำ เขาคว้าเสื้อยืดตัวย้วยมาสวมทับแล้วเดินไปเปิดประตูด้วยสภาพหัวฟูและแว่นที่เบี้ยวไปข้างหนึ่ง
แต่พอประตูเปิดออก… กราฟก็ต้องแข็งท้อราวกับโดนสตัฟฟ์
ตรงหน้าของเขาคือผู้ชายตัวสูงโปร่งในชุดเสื้อกล้ามสีดำโชว์แขนล่ำ ใบหน้าหล่อเหลาที่เขาเพิ่งเห็นในคลิป (และในฝัน) เมื่อคืนเป๊ะๆ กำลังยืนยิ้มกว้างส่งมาให้
“สวัสดีครับ ผมเพิ่งย้ายมาอยู่ห้องข้างๆ 402 ครับ พอดีผมหาไขควงไม่เจอ ไม่ทราบว่าคุณพอจะมีให้ผมยืมสักอันไหมครับ?”
กราฟอ้าปากค้าง สมองที่เคยประมวลผลได้หลายล้านคำสั่งต่อวินาทีกลับ Error ขึ้นหน้าจอสีฟ้า (Blue Screen) ทันที
- Error 404: สติไม่พบที่ตั้ง
- Warning: หัวใจเต้นเกินขีดจำกัด (Overclock)
เขามองสลับระหว่างใบหน้าของเพื่อนบ้านคนใหม่ กับโปสเตอร์รูปไทเกอร์ที่แปะอยู่บนผนังห้องตัวเอง (ซึ่งถ้ามองจากมุมที่ไทเกอร์ยืนอยู่ มันเห็นชัดเจนมาก!)
“เอ่อ… คุณโอเคไหมครับ? ทำไมหน้าแดงขนาดนั้น?” ไทเกอร์ถามพลางขยับเข้ามาใกล้ จนกลิ่นน้ำหอมแบบเดียวกับในฝันลอยมาแตะจมูก
“อ่า… อะ… อุปกรณ์… ไขควง… รอแป๊บนะครับ!” กราฟตะโกนเสียงหลงก่อนจะรีบปิดประตูใส่หน้าดาราหนุ่มดัง ปัง!
เขายืนพิงประตู หายใจหอบถี่ พลางคิดในใจว่า… ชีวิตสงบๆ ของไอ้เนิร์ดวิศวะกำลังจะจบลงแล้วใช่ไหม!
