หลังจากโชว์ลูกตบ “พายุทะลวงสวรรค์” สุดเท่ไปเมื่อวาน วันนี้ความซวยก็มาเยือนธันวาอย่างเป็นทางการ เมื่อท่อน้ำในคอนโดหรูของเขาดันแตกละเอียดจนน้ำท่วมห้องกลายเป็นสระว่ายน้ำขนาดย่อม
🦊 “พี่ภู! ผมไม่มีที่นอน ห้องผมกลายเป็นอควาเรียมไปแล้ว!” ธันวาโวยวายกลางห้องชมรม พลางทำหน้าเหมือนแมวเปียกน้ำที่น่าสงสารที่สุดในโลก
🛡️ “ก็นายรวยไม่ใช่เหรอ? ไปนอนโรงแรมห้าดาวนู่นไป๊” ภูผาตอบโดยไม่ละสายตาจากตารางฝึก
🦊 “โหยพี่… พ่อระงับบัตรเครดิตผมหมดแล้วเนี่ย เพราะผมแอบมาเข้าชมรมวอลเลย์บอลไง ตอนนี้ผมเหลือแค่ตัวกับหัวใจ และวิญญาณเซตเตอร์เท่านั้นแหละ!”
ภูผาถอนหายใจยาว ก่อนจะหันไปหาเหยื่อ… เอ๊ย! สมาชิกที่บ้านอยู่ใกล้หอพักมหาวิทยาลัยที่สุด
🛡️ “คิริน… ห้องพักนักกีฬาของนายยังมีเตียงว่างเหลืออยู่นี่นา ให้ธันวาไปแชร์ห้องสักอาทิตย์นึงสิ”
🦁 “ไม่-มี-ทาง!” คิรินตอบทันควัน หน้าที่ปกติก็นิ่งอยู่แล้ว ตอนนี้บูดบึ้งยิ่งกว่าเดิม “ห้องผมไม่ใช่สถานสงเคราะห์สัตว์กวนประสาทนะพี่!”
🦊 “โธ่… คิรินใจร้ายจัง ทีเมื่อวานยังตบลูกที่ฉันส่งให้จนหน้าแดงอยู่เลย วันนี้จะทิ้งกันลงคอเหรอ?” ธันวาแกล้งเดินเข้าไปกะพริบตาปริบๆ ใส่ ระยะห่างหดสั้นลงจนคิรินต้องถอยกรูดไปติดกำแพง
🦁 “เออๆ! แค่อาทิตย์เดียวนะ! ถ้าขยับของฉันแม้แต่นิดเดียว ฉันจะตบนายแทนวอลเลย์บอลแน่!”
ณ หอพักนักกีฬา ห้อง 404
สภาพห้องของคิรินนั้น… เรียบ-กริบ ทุกอย่างวางเป็นระเบียบตามองศา จนธันวาที่หอบเป้ใบยักษ์เข้ามาถึงกับเหงื่อตก
🦁 “กฎเหล็ก: 1. ห้ามเสียงดัง 2. ห้ามกินขนมบนเตียง 3. ห้ามใช้เนตรพายุส่องดูของส่วนตัวฉันเด็ดขาด!” คิรินชี้หน้าสั่ง
🦊 “รับทราบครับคุณชาย! แต่กฎข้อ 4 ผมขอเพิ่มเองนะ… ห้ามทำหน้าดุใส่รูมเมท เพราะมันทำให้หัวใจผมทำงานหนักเกินไป”
🦁 “ธันวา! ไปอาบน้ำ!” คิรินตะโกนกลบความเขินที่พุ่งขึ้นหน้าอย่างกะทันหัน
22:00 น. ช่วงเวลา ‘คอมเมดี้’ เริ่มขึ้น
คิรินกำลังนั่งอ่านทฤษฎีการกระโดดบล็อกอย่างเคร่งเครียด แต่แล้วเขาก็ต้องชะงัก เมื่อเห็นธันวาเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดคลุมอาบน้ำที่ผูกแบบหลวมๆ เผยให้เห็นแผงอกขาวเนียนและหยดน้ำที่เกาะตามตัว
🦁 “เฮ้ย! ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้าดีๆ วะ!” คิรินรีบเอาหนังสือบังหน้า
🦊 “อ้าว ก็คนมันลืมหยิบชุดเข้าไปนี่นา… หรือว่านายแอบดูเหรอคิริน? หน้าแดงเชียวนะ” ธันวาเดินเข้ามาใกล้ พลางแกล้งทำเป็นก้มลงไปหาปากกาแถวๆ โต๊ะคิริน จนกลิ่นแชมพูหอมอ่อนๆ ลอยเตะจมูกเอสหลักเข้าอย่างจัง
🦁 “ใครแอบดู! ฉันแค่… ฉันแค่รำคาญตา!”
จังหวะนั้นเอง ประตูห้องก็ถูกเปิดโพล่งออกมาโดยไม่มีการเคาะ!
🍏 “พี่คิริน! ผมเอาสูตรโปรตีนมาฝาก… เหวอออออ!” รุ่นน้องปีหนึ่งที่เปิดเข้ามาถึงกับลูกตาแทบหลุดจากเบ้า เมื่อเห็นภาพธันวาในชุดคลุมอาบน้ำกึ่งเปลือยกำลัง ‘ก้ม’ อยู่ใกล้ๆ คิรินที่หน้าแดงจัด
🍏 “ขะ… ขอโทษครับ! ผมไม่ได้ตั้งใจมาขัดจังหวะรอบค่ำ! เชิญต่อเลยครับพี่!”
ปัง! ประตูถูกปิดลงพร้อมเสียงฝีเท้าวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว
🦁 “ไม่ใช่แบบนั้นนะเฟ้ยยยย!” คิรินตะโกนไล่หลังไป ก่อนจะหันมาแยกเขี้ยวใส่ตัวต้นเหตุ “ธันวา! นายทำชื่อเสียงฉันป่นปี้หมดแล้ว!”
🦊 “อ้าว… งั้นเพื่อเป็นการรับผิดชอบชื่อเสียงนาย ให้ฉันเป็นแฟนตัวจริงเลยไหมล่ะ?” ธันวายิ้มเจ้าเล่ห์ พลางกระโดดขึ้นไปนั่งบนเตียงคิรินอย่างถือวิสาสะ
01:00 น. เข้าสู่พาร์ทอบอุ่นหัวใจ
ท่ามกลางความมืด ธันวานอนมองเพดานห้อง เขาได้ยินเสียงคิรินละเมอเบาๆ ว่า “พี่คิระ… ผมขอโทษ” ความขี้เล่นในดวงตาของธันวาจางหายไป เปลี่ยนเป็นความอ่อนโยน
เขาขยับลุกขึ้นไปนั่งข้างเตียงของคิริน เห็นมือที่กำผ้าห่มแน่นจนเส้นเลือดขึ้น ธันวาเอื้อมมือไปลูบหัวอีกฝ่ายเบาๆ
🦊 “เลิกโทษตัวเองได้แล้วเจ้าคนซื่อบื้อ… นายน่ะ เก่งที่สุดในแบบของนายแล้วนะ”
คิรินที่กึ่งหลับกึ่งตื่นรู้สึกถึงสัมผัสที่อบอุ่น เขาคว้ามือของธันวามากุมไว้แล้วแนบเข้ากับแก้มตัวเองโดยไม่รู้ตัว 🦁 “อย่าไปไหนนะ… เซตบอลให้ผมอีก…”
ธันวาชะงัก หัวใจเต้นแรงยิ่งกว่าตอนคุมพลังเนตรพายุเสียอีก เขาขยับยิ้มบางๆ แล้วนั่งอยู่แบบนั้นจนรุ่งเช้า โดยที่มือของทั้งคู่ยังเกี่ยวกระหวัดกันไม่ยอมปล่อย
เช้าวันใหม่: ความวัวไม่ทันหาย ความควายเข้ามาแทรก
ที่สนามฝึกซ้อม ข่าวลือเรื่อง “รูมเมทสีชมพู” กระจายไปทั่วชมรมยิ่งกว่าไวรัส แต่ความหวานต้องสะดุดลงเมื่อชายหนุ่มร่างสูงหน้าตาดีในชุดวอร์มสีดำเดินเข้ามาในยิม พร้อมกับรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา
🖤 “ไงธันวา… ได้ยินว่าทิ้งวงการไปเป็น ‘เมีย’ เอสหลักทีมกระจอกๆ นี่แล้วเหรอ?”
ธันวาหน้าเปลี่ยนสีทันที นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มเริ่มวาวโรจน์ 🦊 “ชิน… นายมาทำอะไรที่นี่?”
ชิน เซตเตอร์อันดับหนึ่ง คู่ปรับเก่าที่เคยทำลายความมั่นใจของธันวาจนป่นปี้ แสยะยิ้มพลางมองไปที่คิรินด้วยสายตาดูถูก
🖤 “มาดูหน้าเซตเตอร์คนใหม่ของนายไง… ดูท่าทางจะกระจอกกว่าที่คิดนะ ลูกตบสลาตันนั่นน่ะ ฉันมองออกตั้งแต่อยู่หน้าประตูแล้วว่ามันเป็นแค่ ‘ลมตด’ ไม่ใช่พายุหรอก”
🦁 “ว่าไงนะ!” คิรินพุ่งเข้าไปกะจะเอาเรื่อง แต่ธันวากลับคว้าแขนเขาไว้ก่อน
🦊 “ใจเย็นคิริน… หมอนี่มันต้องการยั่วนาย” ธันวาหันไปสบตาชินตรงๆ “แล้วเจอกันในสนามแข่งอาทิตย์หน้า แล้วนายจะได้รู้ว่า ‘พายุ’ ของจริง มันจะซัดให้นายกระเด็นออกจากบัลลังก์ยังไง!”
