บรรยากาศในสนามกีฬาแห่งชาติขลังกว่าที่เคย แต่นั่นไม่น่าตื่นเต้นเท่ากับการปรากฏตัวของทีมคู่แข่งจากมหาวิทยาลัยทางเหนือ… ทีมไททัน (Titan) ผู้เล่นทั้ง 6 คนในสนามมีความสูงเฉลี่ย 195 เซนติเมตรขึ้นไป! โดยมีกัปตันทีมอย่าง ‘โกไลแอท’ หนุ่มร่างยักษ์เจ้าของพลัง Gravity Field (อาณาเขตแรงโน้มถ่วง) ที่ใครตบบอลผ่านมือเขา ลูกจะถูกกดลงพื้นทันที!
“นี่คนหรือเสาไฟฟ้าหน้าปากซอยวะเนี่ย…” ภูผาถึงกับปาดเหงื่อ เมื่อต้องยืนเทียบกับลิเบอโร่ฝั่งตรงข้ามที่ตัวใหญ่กว่าเขาเกือบเท่าตัว
“พี่ภู อย่าไปกลัว! ตัวใหญ่แบบนี้แหละ ล้มดังดีผมชอบ!” ศิลาพูดพลางวอร์มอัพท่าตีลังกาเตะบอลอันเป็นเอกลักษณ์
เซตที่ 1: ติดกับดักแรงโน้มถ่วง
เกมเริ่มได้ไม่ถึงสิบนาที ทีม T ก็ตกที่นั่งลำบาก คิรินพยายามใช้ Hurricane Vortex ดูดบอลมาตบ แต่ทันทีที่ลูกบอลลอยผ่านมือของโกไลแอท ลูกบอลที่ควรจะพุ่งแรงกลับตกลงพื้นดื้อๆ เหมือนมีแม่เหล็กดูด
“บ้าเอ๊ย! ตบยังไงก็ไม่ผ่านบล็อก หนักเหมือนตบลูกตุ้มเหล็กเลย!” คิรินสบถพลางนวดข้อมือที่เริ่มแดง
“คิริน ใจเย็น… เนตรพายุของฉันเห็นแล้วว่ามันไม่ใช่แค่การบล็อก แต่มันคือการปล่อยคลื่นความถี่กดอากาศลงมา” ธันวาวิเคราะห์พลางมองไปที่ศิลาที่กำลังวิ่งวุ่นรับลูกอยู่แนวหลัง “ศิลา! นายไหวไหม?”
“ไม่ไหวก็ต้องไหวล่ะพี่! แต่ลูกตบพวกนี้มันหนักชะมัด เหมือนโดนรถบรรทุกชนเท้าเลย!”
จุดเปลี่ยน: แผนป่วนของกามเทพเท้าปีศาจ
ในช่วงพักครึ่ง ศิลาที่เห็นพี่ชายตัวเอง (ภูผา) เริ่มดูล้า แกล้งเดินเข้าไปเบียดแล้วเนียนกอดเอวหนาๆ ของภูผาต่อหน้าทุกคน
“พี่ภูผา… ถ้าพี่รับลูกไม่ได้ ผมจะไปบอกสาวๆ ทั้งมหาวิทยาลัยนะว่าพี่แอบใส่กางเกงในลายเป็ดเหลืองมาแข่งวันนี้!”
“ไอ้ศิลา! นายไปเห็นตอนไหน… เอ๊ย! ไม่ใช่! เลิกเล่นไร้สาระแล้วไปตั้งใจรับบอลเลยไป!” ภูผาหน้าแดงจัด ความล้าหายเป็นปลิดทิ้งกลายเป็นความโมโห (ปนเขิน) แทน
ศิลาหัวเราะร่วนก่อนจะหันไปหาคิรินและธันวา 🔥 “พี่ๆ… ผมมีแผนเด็ด ในเมื่อพวกมันตัวสูง เราก็ต้อง ‘บิน’ ให้สูงกว่ามัน!”
เซตที่ 2: ผสานพลัง 3 ขั้ว (Triple Storm Strike)
ธันวาส่งซิกให้คิรินและศิลา นี่คือแผนที่พวกเขาซ้อมลับกันมาในคืนที่ศิลาหนีไปนอนห้อง 404!
ศิลาวิ่งเข้ามาชาร์จจากแนวหลัง แทนที่จะรับบอลธรรมดา เขาใช้ฝ่าเท้าทั้งสองข้างถีบส่งตัวคิรินที่กำลังกระโดดขึ้นพอดี!
Combination Skill: Jetstream Boost (พุ่งทะยานสลาตัน)
คิรินพุ่งขึ้นไปสูงกว่าปกติเกือบเมตร จนหัวแทบจะชนเพดานยิม! เขาอยู่เหนืออาณาเขตแรงโน้มถ่วงของโกไลแอทโดยสิ้นเชิง
“ตอนนี้แหละคิริน! เล็งไปที่ช่องว่างระหว่างดาว!”
ธันวาเซตบอลด้วยความเร็วสูงสุด ลูกบอลหมุนวนจนกลายเป็นสีฟ้าสดใส คิรินง้างมือตบสุดแรงเกิดโดยใช้ทักษะ Phantom Strike ที่เพิ่งเรียนรู้มาผสมผสานเข้าไป
ตูมมมมมมมมมม!
ลูกบอลพุ่งข้ามหัวกำแพงยักษ์ไททันไป ก่อนจะหักเลี้ยวปักลงกลางหน้าโกไลแอทอย่างจังจนเจ้ายักษ์ล้มตึงลงกับพื้นสนาม!
“แต้มมมมม! มหาวิทยาลัย T พลิกกลับมานำแล้วครับ!” เสียงเชียร์ดังสนั่นหวั่นไหว
หลังจบเกม (ทีม T ชนะเข้ารอบ!)
ในห้องอาบน้ำที่ไอน้ำคละคลุ้ง ธันวายืนพิงกำแพงมองคิรินที่กำลังวิดพื้นอยู่ (ขยันไปไหน!)
“นี่… ท่านอัศวิน วันนี้บินสูงสะใจไหมครับ?”
“ก็ดี… แต่คราวหลังบอกไอ้ศิลาว่าอย่าถีบแรงนัก หลังเกือบหัก” คิรินลุกขึ้นยืน พลางเดินเข้ามาใกล้ธันวาที่ไม่ได้ใส่เสื้อ “แต่ที่ชนะวันนี้… เพราะลูกเซตของนายมัน ‘ชัดเจน’ กว่าทุกครั้งนะธันวา”
“ชัดเจนยังไงเหรอ?” ธันวาแกล้งถาม พลางขยับเข้าไปใกล้จนอกชนอก
“มันบอกว่า… นายจะไม่ยอมเสียฉันให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น แม้แต่ไอ้ยักษ์พวกนั้น” คิรินคว้าท้ายทอยธันวาเข้ามาจูบอย่างดูดดื่ม คราวนี้ไม่มีคิระมาขวาง ไม่มีพ่อนายมาดู มีเพียงแค่พวกเขาสองคนท่ามกลางไอน้ำ
ในขณะที่ข้างนอกห้องน้ำ…
“พี่ภูผาาาา! ดูสิ ผมได้รางวัล MVP ด้วย ขอรางวัลเป็นเดทหนึ่งวันได้ป่าวววว?”
“ไอ้ศิลา! ออกไปไกลๆ! แล้วเลิกจับก้นฉันเดี๋ยวนี้!”
เสียงโวยวายของคู่พี่น้อง (ที่ไม่แท้) ดังรอดเข้ามา ทำให้ธันวากับคิรินหลุดขำกลางรสจูบ
