“ไม่-มี-ทาง! ฉันเป็นนักกีฬา ไม่ใช่ตุ๊กตาหน้ารถ!”
เสียงคำรามของ คิริน ดังลั่นห้องชมรมจนนกที่เกาะขอบหน้าต่างบินหนีไปเป็นแถว ในมือของเขาคือชุดอัศวินสีเงินวาววับที่มีผ้าคลุมสีแดงยาวเฟื้อย ส่วนข้างๆ กันนั้น ธันวา กำลังหมุนตัวหน้ากระจกในชุดจอมโจรสูทสีขาวมีหน้ากากสีเงินปิดตาข้างหนึ่ง ดูหล่อวัวตายควายล้มสุดๆ
“โธ่… คิริน ดูสิ ชุดอัศวินนี่ส่งเสริมกล้ามแขนนายจะตายไป แฟนคลับเห็นคงได้โดเนทจนชมรมเราสร้างยิมใหม่เป็นทองคำแน่ๆ” ธันวาแกล้งเดินเข้าไปจัดปกเสื้อให้รูมเมท พลางส่งสายตาหยาดเยิ้มผ่านหน้ากาก
“ไอ้ธันวา! นายสนุกอยู่คนเดียวล่ะสิ! ดูชุดพี่ภูผาสิ รายนั้นเป็นหมีป่าไปแล้ว!”
คิรินชี้ไปที่กัปตันทีม ภูผา ที่ตอนนี้นั่งนิ่งหน้าตายอยู่ในชุดมาสคอตหมีบราวน์ยักษ์ (ที่มีพลัง Absolute Zero ซ่อนอยู่ข้างใน) โดยมี ศิลา น้องชายตัวแสบในชุดนินจาสีดำคอยกระโดดไปมาเพื่อเช็กความคล่องตัว
“เอาน่าพี่คิริน! เพื่อความอยู่รอดของชมรม และเพื่อไม่ให้พี่ธันวาโดนส่งไปลอนดอน เราต้องใช้แผน ‘Visual Attack’ เข้าสู้!” ศิลาพูดพลางควงลูกวอลเลย์บอลด้วยเท้าอย่างชำนาญ “แมตช์โชว์วันนี้ที่ลานพาร์คพารากอน สปอนเซอร์ระดับบิ๊กๆ เพียบนะพี่!”
ณ ลานกิจกรรมห้างสรรพสินค้าชื่อดัง
บรรยากาศคึกคักสุดๆ เมื่อสนามวอลเลย์บอลชั่วคราวถูกเซตขึ้นกลางห้าง แฟนคลับและสาววายที่รู้ข่าวต่างมาจับจองพื้นที่จนล้น โดยเฉพาะเมื่อเห็น “คู่หูสลาตัน” ในชุดแฟนตาซีเดินลงสนาม เสียงกรี๊ดก็ดังถล่มทลายจนห้างแทบแตก
📢 “เอาล่ะครับ! แมตช์พิเศษวันนี้ คือการดวลกันระหว่าง ทีม T-All Stars กับ ทีมรวมดารานักกีฬารับเชิญ! ใครจะทำแต้มโชว์พลังได้อลังการกว่ากัน!”
เกมเริ่มขึ้นอย่างโบ๊ะบ๊ะ ธันวาในชุดจอมโจรขยับตัวเซตบอลได้อย่างพริ้วไหว แม้จะลำบากเรื่องผ้าคลุมที่สะบัดไปมา แต่เนตรพายุของเขาก็ยังทำงานได้ดีเยี่ยม
“ท่านอัศวินครับ! รับลูกบรรณาการจากจอมโจรหน่อยเป็นไง!” ธันวาดีดบอลขึ้นสูงส่งซิกให้คิริน
คิรินแยกเขี้ยวใส่แต่ก็ยอมกระโดดขึ้นฟ้า ผ้าคลุมสีแดงสะบัดพริ้วเหมือนปีกนกยักษ์ เขาตัดสินใจใช้พลังเพื่อเรียกยอดบริจาคตามที่ศิลาบอก
🌪️ Tornado Impact: Shining Knight Ver.!
ลูกตบสลาตันครั้งนี้มีเกล็ดระยิบระยับ (ที่ศิลาแอบเอาผงกากเพชรไปโรยไว้ที่บอล) พุ่งแหวกอากาศลงพื้นจนเกิดเสียงดังสนั่น แฟนคลับกรีดร้องพร้อมกับยอดโดเนทบนหน้าจอขนาดยักษ์ที่พุ่งทะลุหลักล้านในไม่กี่นาที!
“ไอ้ศิลา! แกเอาอะไรใส่บอลเนี่ย! ตบแล้วคันมือชะมัด!”
“กากเพชรเรียกทรัพย์ไงพี่! ตบไปเถอะน่า!” ศิลาตะโกนตอบพลางใช้เท้าเกี่ยบอลที่กำลังจะออกหลังสนามขึ้นมาได้อย่างปาฏิหาริย์ในท่าตีลังกา “เท้าปีศาจทำงานแล้วโว้ยยย!”
แต่แล้ว… บรรยากาศรื่นเริงก็ชะงักลง
เมื่อชายชุดสูทสีดำกลุ่มหนึ่งเดินฝ่าฝูงชนเข้ามา นำโดย พ่อของธันวา ที่สีหน้าบูดบึ้งยิ่งกว่าเดิม เขาจ้องมองลูกชายในชุดจอมโจรประหลาดๆ ด้วยความรู้สึกอับอาย
“ไร้สาระ… แกคิดว่าทำตัวเป็นตัวตลกแบบนี้ แล้วจะเปลี่ยนใจฉันได้งั้นเหรอธันวา?”
ธันวาเดินเข้าไปหาพ่อท่ามกลางสายตานับพันคู่ เขาถอดหน้ากากสีเงินออก เผยให้เห็นดวงตาที่มุ่งมั่นและไม่หวั่นเกรงเหมือนเมื่อก่อน
“พ่อครับ… พ่อบอกว่าวอลเลย์บอลมันไม่มีอนาคต แต่วันนี้พ่อดูสิครับ มีคนกี่คนที่มาที่นี่เพราะพวกเรา มีสปอนเซอร์กี่เจ้าที่พร้อมจะลงทุนกับทีมเรา… นี่ไม่ใช่แค่การเล่นสนุก แต่นี่คือ ‘Brand’ ที่ผมสร้างขึ้นมากับเพื่อนๆ”
“เหอะ… แค่เงินไม่กี่ล้าน มันจะไปพอกับงบประมาณที่ฉันตัดไปได้ยังไง”
จังหวะนั้นเอง ชายสูงวัยอีกคนหนึ่งในชุดสูทภูมิฐานก็เดินเข้ามาหาพ่อของธันวา เขาคือประธานบริษัทส่งออกอุปกรณ์กีฬารายใหญ่ของประเทศ
“ท่านประธานครับ… ผมว่าลูกชายท่านมีหัวการค้าที่ยอดเยี่ยมมากนะ การใช้กระแสโซเชียลควบคู่กับกีฬาแบบนี้มันคืออนาคต ผมตัดสินใจแล้วว่าจะเซ็นสัญญาเป็นสปอนเซอร์หลักให้ชมรมนี้ 3 ปีซ้อน!”
พ่อของธันวาถึงกับพูดไม่ออก เมื่อเห็นว่า “เรื่องเล่นๆ” ของลูกชาย กลับดึงดูดพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจระดับยักษ์ใหญ่ที่เขาเองก็อยากร่วมงานด้วยมาได้
หลังจบงาน ณ ลานจอดรถ
คิรินในชุดอัศวินที่ถอดเกราะออกเหลือแต่เสื้อตัวใน เดินเข้ามาหาธันวาที่นั่งพักอยู่ขอบปูน 🦁 “เป็นไง… พ่อนายว่ายังไงบ้าง?”
“เขาไม่พูดอะไร… แต่เขายอมรับสัญญาจากบริษัทนั้น นั่นแปลว่าชมรมเราอยู่รอดแล้ว และฉัน… ไม่ต้องไปลอนดอนแล้วนะ”
ธันวาเงยหน้ายิ้มให้ แต่จู่ๆ น้ำตาก็รื้นขึ้นมาเพราะความโล่งอก คิรินเห็นแบบนั้นก็ใจอ่อนยวบ เขาเดินเข้าไปดึงหัวของรูมเมทจอมกวนมาซบที่อกตัวเอง
“เก่งมาก… เจ้าจอมโจรขี้แง”
“ใครขี้แง… ฝุ่นมันเข้าตาเนตรพายุต่างหาก” ธันวากอดเอวคิรินแน่น พลางสูดกลิ่นหงื่อผสมน้ำหอมอ่อนๆ ที่เขาเริ่มเสพติด “คิริน… สัญญาที่ห้อง 404 น่ะ… ไม่ต้องรอทำตัวดีๆ แล้วได้ไหม?”
คิรินหน้าแดงซ่าน แต่คราวนี้เขาไม่หนี เขาโน้มลงมากระซิบข้างหูธันวาเบาๆ 🦁 “เออ… ถ้านายไม่เหนื่อยตายซะก่อนนะ”
“แหมมมม! จอมโจรกับอัศวินเค้ากอดกันกลมเลยนะพี่ภู!” เสียงศิลาตะโกนแทรกขึ้นมาพร้อมเสียงกล้องมือถือที่รัวชัตเตอร์ไม่หยุด “ภาพนี้ลงเพจชมรม รับรองยอดไลก์ถล่ม!”
“ไอ้ศิลา! เลิกยุ่งกับน้องแล้วมาช่วยฉันถอดชุดหมีนี่เดี๋ยวนี้! ฉันร้อนจนจะเป็นหมีย่างอยู่แล้ว!”
เสียงหัวเราะและคำด่าทอดังระงมไปทั่วลานจอดรถ มิตรภาพและรักครั้งนี้อาจจะเริ่มต้นด้วยพายุ… แต่วันนี้มันกำลังจะกลายเป็นท้องฟ้าที่สดใสที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเห็นมา
