ยิมเนเซียมมหาวิทยาลัย T วันนี้คึกคักเป็นพิเศษ ภูผา ยืนกอดอกดูใบสมัครนับร้อยใบด้วยใบหน้าภูมิใจ ขณะที่ ศิลา กำลังวิ่งแจกเบอร์โทรศัพท์ (ของตัวเอง) ให้เด็กปี 1 อย่างร่าเริง จนกระทั่งเด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามา
หนุ่มน้อยร่างโปร่ง ผิวขาวจัด และมีดวงตากลมอับสดใสเหมือนลูกแมว เดินตรงไปหา คิริน ที่กำลังวอร์มอัพอยู่
“พี่คิรินตัวจริงหล่อกว่าในทีวีอีกครับ! ผมชื่อ ‘นับดาว’ ผมมาสมัครชมรมเพราะอยากจะตบบอลให้ได้อย่างพี่ครับ!”
“อ๋อ… ขอบใจนะ ตั้งใจซ้อมละกัน” คิรินตอบตามสไตล์คนนิ่ง ๆ (ที่ไม่รู้เรื่องเลยว่าพายุหึงกำลังตั้งเค้า)
ธันวา ที่ยืนอยู่อีกฟากของสนาม หรี่ตาลงจนเนตรพายุแทบจะทำงานโดยไม่ต้องสั่ง “เนตรพายุของฉันบอกว่า… ไอ้เด็กนี่มันไม่ได้มาเพื่อเล่นวอลเลย์บอลอย่างเดียวแน่ ๆ”
การทดสอบคัดเลือก: สงครามประสาทริมเน็ต
เพื่อให้เห็นฝีมือ ภูผาสั่งให้เด็กใหม่ลงทีมซ้อม โดยมีธันวาเป็นเซตเตอร์ให้
“พี่ธันวาครับ… ช่วยเซตให้ผม ‘สูง ๆ’ เหมือนที่พี่เซตให้พี่คิรินได้ไหมครับ? ผมอยากรู้ว่าสัมผัสของเอสหลักมันรู้สึกยังไง” นับดาวพูดพร้อมรอยยิ้มไร้เดียงสา แต่แววตากลับท้าทาย
“ได้สิครับน้องนับดาว… พี่จะเซตให้ ‘ถึงใจ’ เลยล่ะ” ธันวายิ้มเย็น
ทันทีที่เริ่มเกม ธันวาใช้พลังส่งบอลพุ่งแรงและรวดเร็วเกินกว่าที่เด็กใหม่จะรับไหว แต่นับดาวกลับกระโดดขึ้นสูงอย่างไม่น่าเชื่อ!
Skill: Starry Reach (คว้าดาว) – ร่างกายของนับดาวดูเบาหวิวเหมือนไร้น้ำหนัก เขาตบบอลที่เซตมาแรง ๆ นั้นลงพื้นได้อย่างนิ่มนวลและแม่นยำ
“เห้ย! โดดสูงใช้ได้นี่หว่า!” คิรินเอ่ยชมพลางเดินเข้าไปลูบหัวนับดาวอย่างเอ็นดู
“…” ธันวายืนกำลูกวอลเลย์บอลแน่นจนเส้นเลือดขึ้นที่ข้อมือ
ช่วงพักซ้อม: เมื่อเซตเตอร์กลายเป็นส่วนเกิน?
นับดาวเริ่มปฏิบัติการ “ตีท้ายครัว” ด้วยการเอาน้ำเย็นและผ้าเย็นไปส่งให้คิรินทุกครั้งที่พัก โดยเมินธันวาอย่างเห็นได้ชัด
“พี่คิรินเหนื่อยไหมครับ? ผมแอบเตรียมน้ำวิตามินมาให้พี่โดยเฉพาะเลยนะ”
“อ่า… ขอบใจนะ แล้วของธันวาล่ะ?” คิรินถามตามมารยาท
“ว้า… ผมเตรียมมาขวดเดียวเองครับ พี่ธันวาคงไม่ว่าอะไรใช่ไหมครับ?”
“ไม่ว่าหรอกครับ… เพราะปกติพี่กับคิรินเรา ‘ใช้หลอดเดียวกัน’ ตลอดอยู่แล้ว” ธันวาเดินเข้ามาแทรกกลาง พลางคว้าขวดน้ำจากมือคิรินมาดูดโชว์หนึ่งปึกใหญ่ แล้วยักคิ้วให้นับดาวอย่างผู้ชนะ
ศิลา ที่นั่งดูอยู่ข้างสนามถึงกับหลุดขำ “โอ้โห! พี่ธันวาหึงโหดมากแม่! พี่ภู ดูสิ รังสีอำมหิตแผ่ซ่านทั่วยิมแล้ว!”
“นายก็ไปช่วยเขาหน่อยสิศิลา อย่าเอาแต่ดูพะยูนกัดกัน” ภูผาส่ายหัว
แผนการของศิลา: กามเทพสายเสี้ยม
ศิลาเดินเข้าไปหาธันวาที่กำลังนั่งหน้าบูดอยู่
“พี่ธันวา… อยากไล่ไอ้เด็กดาวนี่ไปไหม? ผมมีแผน”
“แผนอะไรของนาย?”
“เด็กนั่นมันชอบพี่คิรินเพราะความเก่งใช่ไหม? งั้นพี่ก็ต้องโชว์ให้เห็นว่า ‘พื้นที่ข้างกายเอสหลัก’ น่ะ มันสงวนไว้สำหรับเซตเตอร์อันดับหนึ่งเท่านั้น!”
ศิลาแนะให้จัดแข่ง 2 vs 2 โดยให้ คิริน-นับดาว ปะทะ ธันวา-ศิลา
นัดล้างตา: ศักดิ์ศรีของตัวจริง
เกมเริ่มขึ้น นับดาวพยายามแสดงฝีมือเพื่อเอาชนะใจคิริน แต่เขาต้องพบกับความจริงที่เจ็บปวด เพราะไม่ว่าคิรินจะตบลูกแรงแค่ไหน ธันวาก็อ่านทางออกหมดด้วยเนตรพายุ และส่งให้ศิลาเตะสวนกลับไปอย่างเหนือชั้น
และที่สำคัญที่สุด… เมื่อคิรินต้องเป็นคนเซตให้นับดาว ลูกบอลกลับไม่เข้ามือกันเลยสักนิด
“โทษทีนะนับดาว จังหวะฉันกับนายมันไม่เข้ากันว่ะ” คิรินพูดพลางมองไปทางธันวาด้วยสายตาละห้อย
“ไงน้องนับดาว… รู้ยังว่าทำไมพี่กับพี่คิรินถึงต้องอยู่ด้วยกัน?” ธันวากระโดดตบลูกสุดท้ายด้วยตัวเอง ปักลงแทบเท้านับดาว “เพราะพลังของพวกเราน่ะ… มันมีไว้เพื่อส่งเสริมกันและกัน ไม่ใช่เอาไว้โชว์ออฟให้คนอื่นดู”
หลังเลิกซ้อม ณ ห้องเก็บของ
คิรินเดินเข้ามาหาธันวาที่กำลังเก็บตาข่ายอยู่ “ธันวา… นายเป็นอะไร วันนี้เล่นแรงชะมัด”
“เปล่านี่… ก็แค่ทดสอบรุ่นน้อง” ธันวาตอบเสียงแข็ง หันหลังให้
หมับ! คิรินกอดธันวาจากข้างหลัง พลางซุกหน้ากับไหล่กว้าง “หึงเหรอ? เด็กนั่นก็แค่แฟนคลับน่า ในใจฉันมีแต่พายุลูกเดียวที่ชื่อธันวาเท่านั้นแหละ”
“พูดดีไปเถอะ… พรุ่งนี้นายห้ามลูบหัวมันอีกนะ!”
“ครับ ๆ ท่านเซตเตอร์… งั้นคืนนี้ไป ‘ติวพิเศษ’ ให้ฉันหน่อยนะ จะได้รู้ว่าลูกตบของฉันมันเข้ามือแค่นายคนเดียว”
ขณะที่ทั้งคู่กำลังสวีทกัน…
นับดาว ยืนแอบดูอยู่หน้าประตู แววตาที่เคยใสซื่อกลับเปลี่ยนเป็นเรียบเฉย “หึ… ก็แค่ตอนนี้แหละครับพี่ธันวา อีกไม่นานตำแหน่งนั้นต้องเป็นของผม!”
