“กาล” (พระเอก) คือยมทูตระดับสูงผู้เคร่งครัดในกฎระเบียบ เขามองว่า “เวลา” ของมนุษย์มีค่าดั่งทองคำและไม่ควรถูกล้อเล่น ภารกิจล่าสุดของเขาคือการมารับวิญญาณของ “วิน” (นายเอก) เฟรชชี่หนุ่มคณะสถาปัตย์ฯ ผู้ใช้ชีวิตแบบ “ขอไปที” ชอบผลัดวันประกันพรุ่ง และมักจะพูดว่า “เดี๋ยวก่อน” เสมอ
แต่เมื่อถึงวินาทีตาย… นาฬิกาชีวิตของวินกลับ “หยุดเดิน” และย้อนกลับ! ชื่อของวินในสมุดมรณะกลายเป็นตัวอักษรสีทองที่ระบุว่า ‘ไม่อาจระบุวันตายได้ จนกว่าจะเข้าใจความหมายของวินาทีสุดท้าย’
กาลจึงตกที่นั่งลำบาก เพราะกฎสวรรค์ระบุว่า “ห้ามปล่อยเป้าหมายคลาดสายตา” เขาจึงจำใจต้องแฝงตัวเป็นมนุษย์ (เฟรชชี่) เพื่อจับตาดูวินจนกว่าวินจะตายจริงๆ หรือจนกว่ากาลจะหาสาเหตุของบั๊กในระบบนี้เจอ
ความวายป่วงจึงบังเกิด เมื่อยมทูตผู้เย็นชา พูดจาเหมือนกวีสมัยอยุธยา ต้องมาเต้นสันทนาการไก่ย่างถูกเผา และเป็นคู่กัดกับมนุษย์ที่เขาเหม็นขี้หน้าที่สุด ท่ามกลางปริศนาว่าทำไมเวลาของวินถึงพิเศษกว่าคนอื่น และเงามืดที่จ้องจะขโมยเวลาของวินไป
